ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٢ - سوره نمل ٢٧

قوم او پاسخى جز اين نداشتند كه به يكديگر گفتند: «خاندان لوط را از شهر و ديار خود بيرون كنيد، كه اينهاافرادى هستند كه پاكدامنى را مى‌طلبند!» (٥٦)

ما او و خانواده‌اش را نجات داديم، بجز همسرش كه مقدّر كرديم جزء باقى ماندگان در آن شهر باشد. (٥٧)

سپس بارانى از سنگ بر آنها فرو ريختيم و همگى زير آن مدفون شدند)؛ و چه بد بود باران بيم‌داده شدِگان! (٥٨)

بگو: «ستايش مخصوص خداست؛ و سلام بر بندگان برگزيده‌اش!» آيا خداوند بهتر است يا بتهايى كه همتاى او قرار مى‌دهند؟! (٥٩)

آيا بتهايى كه معبود شما هستند بهترند يا كسى كه آسمانها و زمين را آفريده؟! و براى شما از آسمان، آبى فرستاد كه با آن، باغهايى زيبا و سرورانگيز رويانديم؛ شما هرگز قدرت نداشتيد درختان آن را برويانيد! آيا معبودى با خداست؟! چنين نيست، بلكه آنها گروهى هستند كه از روى نادانى، مخلوقات را همطراز پروردگارشان قرار مى‌دهند. (٦٠)

يا كسى كه‌زمين را مستقرّ و آرام قرار داد، و ميان آن نهرهايى روان ساخت، و براى آن كوههاى ثابت و استوار ايجاد كرد، و ميان دو دريا مانعى قرار داد تا آب شور و شيرين با هم مخلوط نشود؛ با اين حال آيا معبودى با خداست؟! چنين نيست، بلكه بيشتر آنان نمى‌دانند و جاهلند). (٦١)

يا كسى كه دعاى مضطر را هنگامى كه او را بخواند اجابت مى‌كند و ناراحتى او را برطرف مى‌سازد، و شما را خلفاى زمين قرار مى‌دهد؛ آيا معبودى با خداست؟! كمتر متذكّر مى‌شويد. (٦٢)

يا كسى كه شما را در تاريكيهاى صحرا و دريا راهنمايى مى‌كند، و كسى كه بادها را بشارت دهنده در پيشاپيش باران رحمتش مى‌فرستد؛ با اين حال آيا معبودى با خداست؟! خداوند برتر است از آنچه همتاى او قرار مى‌دهند. (٦٣)