ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٥ - سوره يوسف ١٢

و اگر پروردگارت مى‌خواست، همه مردم را به اجبار امت واحدى بدون هيچ‌گونه اختلاف قرار مى‌داد؛ ولى آنها همواره با هم اختلاف دارند؛ (١١٨)

مگر كسى را كه پروردگارت رحم كند؛ و براى همين پذيرش رحمت آنها را آفريد. و وعده پروردگارت قطعى شده كه: دوزخ را از همه سركشان و طاغيان جنّ و انس پُر خواهم كرد! (١١٩)

ما از سرگذشتهاى همه پيامبران براى تو شرح مى‌دهيم، تا بوسيله آن، قلبت را آرامش بخشيم؛ و اراده‌ات قوى گردد.) و در اين اخبار و سرگذشتها، براى تو حقّ آمده، و براى مؤمنان موعظه و تذكّرى است. (١٢٠)

و به كسانى كه ايمان نمى‌آورند، بگو: «هر چه در توان داريد، انجام دهيد؛ ما هم انجام مى‌دهيم! (١٢١)

و انتظار بكشيد؛ ما هم منتظريم!» (١٢٢)

و آگاهى از غيب و اسرار نهانى آسمانها و زمين، تنها از آن خداست؛ و همه كارها تنها به او بازگردانده مى‌شود؛ پس او را پرستش كن؛ و بر او توكّل نما؛ و پروردگارت از آنچه انجام مى‌دهيد، هرگز غافل نيست. (١٢٣)

سوره يوسف ١٢

به‌نام خداوند بخشنده مهربان (٠)

الر، اين آيات كتاب مبين و روشنگر است (١)

ما آن را قرآنى عربى و فصيح و گويا نازل كرديم، تا شما آن را درك كنيد. (٢)

ما بهترين سرگذشتها را به وسيله اين قرآن كه به تو وحى كرديم، براى تو شرح مى‌دهيم؛ و به يقين پيش از اين، از آن غافل بودى. (٣)

به خاطر بياور هنگامى را كه يوسف به پدرش گفت: «پدرم! من در خواب ديدم كه يازده ستاره، و خورشيد و ماه در برابرم سجده مى‌كنند.» (٤)