قاعده لاضرر، ترجمه القواعد الفقهية - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧ - روايات عام از طريق شيعه

٣. مرحوم صدوق، در كتاب «من لايحضره الفقيه» [١]، با سند خود، از حسن صيقل، از أبى عبيدة الحذاء، از ابو جعفر امام باقر عليه السلام نقل مى‌كند كه فرمود: سمرة بن جندب در باغ فلانى نخلى داشت، وقتى مى‌خواست كه به نخل خود سر بزند، به خانه و خانواده او نيز ديد مى‌زد، و آن مرد از اين كار خوشش نمى‌آمد؛ نزد پيامبر صلى الله عليه و آله رفته و شكايت كرد و گفت: اى پيامبر، سمره بدون اجازه وارد خانه من مى‌شود؛ اگر لطف كنيد كسى را به دنبال او بفرستيد و به او دستور دهيد كه هنگام ورود، اجازه بگيرد تا خانواده من حجاب خود را حفظ كنند. پيامبر به دنبال سمره فرستاد و او را خواسته به او فرمود: اى سمره، قضيه فلانى چيست كه از تو شكايت دارد؟

مى‌گويد بدون اذن او داخل مى‌شوى و اهل و خانواده او را در حالتى مى‌بينى كه او دوست ندارد! وقتى مى‌خواهى داخل شوى اجازه بگير.

سپس پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: دوست دارى كه به جاى اين نخل، يك نخل در بهشت داشته باشى؟ سمره گفت: نه؛ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: سه نخل چطور؟ سمره گفت: نه؛ پيامبر فرمود: «ما أراك يا سمره إلّا مُضاراً؛ اى سمره، قصدى جز ضرر زدن ندارى»؛ [سپس رو به آن‌

[١]. من لا يحضره الفقيه، ج ٣، ص ١٠٣، ح ٣٤٢٣، باب حكم التحريم.