قاعده لاضرر، ترجمه القواعد الفقهية - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٨ - تنبيه سوم وجه تقديم قاعده «لا ضرر» بر ادلّه احكام اوليه

ولى دو وجه ديگر در تقديم قاعده «لا ضرر» بر ادلّه ساير احكام بنابر نظر مختار وجود دارد:

وجه اوّل: دلالت قوى دليل قاعده «لا ضرر» است، كه مشتمل است بر نفى اصل وجود ضرر، كه دلالت بر نهايت دورى و گريز از ضرر دارد، خصوصاً زمانى كه قيد «فى الاسلام» به آن اضافه شود.

وجه دوم: اين قاعده به دو دليل از تخصيص ابا دارد، يكى اين‌كه در مقام امتنان وضع شده است، و معنا ندارد كه مواردى را از آن جدا كنيم. ديگر مناسبت بين حكم و موضوع كه در اذهان ريشه دارد، و به همين خاطر طبع انسان از تخصيص اين حكم- ولو با تخصيص متصل- اكراه دارد؛ مثل اين‌كه گفته شود احدى حق ندارد به ديگرى ضرر بزند مگر در فلان موارد. و اگر مشاهده مى‌شود كه بعضى از موارد از تحت اين قاعده خارج شده است مانند موردى كه ضرر زدن به حق باشد، در واقع خروج موضوعى است؛ زيرا ضرر زدن به حق در حقيقت احقاق است نه اضرار.

^^^