«لا جَلَبَ ولا جَنَبَ ولا شِغارَ فى الاسلام» [١] و «لا جَلَبَ و لا جَنَبَ و لا اعتراض‌» و «لا إخصاء فى الاسلام و لا بنيان كنيسة» [٢] و «لا حمى فى الاسلام و لا مناجشه» و «لا حمى فى الاراك‌ [٣]» و «لا حمى الا ما حمى اللَّه‌و رسوله» [٤] و «لا سبق الا فى خُفٍّ أو حافرٍ أو نصل» [٥] و «لا صمات يوم‌

[١]. وسايل‌الشيعه (اسلاميه)، ج ١٤، ص ٢٢٩، ح ٢، باب ٢٧، از ابواب عقدالنكاح واولياء العقد.

وسايل الشيعه (بيروت)، ج ٢٠، ص ٣٠٣، ح ٢٥٦٨٠: «... سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام يَقُولُ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: لَاجَلَبَ وَلَا جَنَبَ وَلَا شِغَارَ فِى الْإِسْلامِ ...».

«شغار» نكاح تعويضى است كه در آن دو طرف، دختر يا خواهر خود را در عوض دختر يا خواهر ديگرى به ازدواج هم در مى آورند.

«جلب» و «جنب» از اصطلاحات مسابقات اسب دوانى است، كه جهت تحقيق در معناى آن مى توانيد به «لسان العرب؛ ج ١، ص: ٢٦٩)، مراجعه كنيد.

[٢]. اين حديث در مجامع روايى ما به اين عبارت يافت نشد؛ ولى در كتاب مستدرك‌الوسائل، ج ٨، ص ٢٨٧، ح ٩٤٦٣، باب ٢٩، از ابواب احكام الدواب با اين عبارت وجود دارد كه: «ليس فى الاسلام اخصاء ولا كنيسة محدثة». يعنى اين‌كه، در اسلام اخته كردن و ساخت كنيسه نداريم.

[٣]. «مناجشه» از نَجْش، به معناى بالا بردن قيمت جنسى است كه قصد فروش آن را ندارد به‌منظور اين‌كه آن جنس در بازار گران شود.

و «أراك» درخت معروفى است كه از چوب آن مسواك درست مى‌كنند.

[٤]. الوافى، ج ١٨، ص ١٠٠٦: «... وقال لا حمى إلا للَّه‌ولرسوله». يعنى اين‌كه، در اسلام غُرُق‌كردن چراگاه (و اختصاصى كردن آن) نداريم مگر براى دامهاى بيت المال.

[٥]. وسايل الشيعه (اسلاميه)، ج ١٣، ص ٣٤٩، ح ٤، باب ٣، از ابواب كتاب السبق و الرمايه.

وسايل الشيعه (بيروت)، ج ١٩، ص ٢٥٣، ح ٢٤٥٣٢: «... قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله لَاسَبَقَ إِلَّا فِى حَافِرٍ أَوْ نَصْلٍ أَوْ خُفٍّ». يعنى اين‌كه، مسابقه تنها در اسب دوانى، تير اندازى، و شتر سوارى است.