ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣ - ترجمه

جلد ششم‌

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌

[ادامه سوره نساء]

[سوره النساء (٤): آيات ٩٧ تا ٩٩]

(إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ قالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قالُوا أَ لَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةً فَتُهاجِرُوا فِيها فَأُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ ساءَتْ مَصِيراً (٩٧) إِلاَّ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ لا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَ لا يَهْتَدُونَ سَبِيلاً (٩٨) فَأُولئِكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَعْفُوَ عَنْهُمْ وَ كانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُوراً (٩٩))

[١]

ترجمه‌

آنان كه فرشتگان قبض روحشان مى‌كنند، در حالى كه بخود ظلم كرده‌اند، بدانها گويند: در چه حالى بوديد؟ گويند، ما در روى زمين ناتوان بوديم. بدانها گويند: آيا زمين خدا وسيع نبود كه در آن مهاجرت كنيد؟ جايگاه آنان جهنم و بد جايگاهى است. مگر مردان و زنان و كودكان ناتوانى كه تدبيرى نمى‌توانند داشته باشند و راهى بلد نيستند. آنان را شايد خداوند عفو كند و خداوند بخشاينده و آمرزگار است.

[١]- آيه ٩٧ و ٩٨ و ٩٩ سوره ٤ نساء جزء پنجم