ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٠٣ - دلالت ديگر آيه

آيه، به اتفاق و هماهنگى امر و از جدايى و مخالفت نهى فرموده است. طبرى و بلخى و جماعتى از مفسران نيز چنين گفته‌اند. جبايى گويد: اگر انسان در مجلس آنها نباشد و در جايى باشد كه صداى آنها را بشنود، مانعى ندارد. حرام اين است كه با آنها منشيند و گفتار آنها را مورد انكار قرار ندهد. و نيز گويد: آيه دلالت دارد بر بطلان قول كسانى كه نفى عرض مى‌كنند و مى‌گويند: غير از جسم، چيزى وجود ندارد! زيرا مى‌گويد:

تا در حديثى ديگر خوض كنند و اثبات مى‌كند كه غير از آنچه آنها مى‌گويند و معتقدند، چيزى ديگر هم وجود دارد، كه همان عرض است.

(إِنَّ اللَّهَ جامِعُ الْمُنافِقِينَ وَ الْكافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً): خداوند در روز قيامت. اهل كفر و نفاق را در آتش جهنم گرد مى‌آورد و آنها را مورد عقاب قرار مى‌دهد، چنان كه در دنيا بر دشمنى مومنان اتفاق كردند و براى مخالفت با ايشان، پشتيبان يكديگر بودند.