ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٣٥ - قدرت خداوند

«ظن» است. يعنى بطور يقين، گمان خود را و آنچه احتمال مى‌دادند، نكشتند. اين معنى از ابن عباس و جويبر است و خلاصه آن اين است كه آنها بگمان خود عيسى را كشته بودند، حال آنكه بطور يقين ديگرى را كشته بودند. برخى گويند: مرجع ضمير عيسى است. يعنى يقيناً و محققاً عيسى را نكشتند. حسن گويد: مقصود خداوند متعال اين است كه كشتن عيسى را بطور تحقيق و يقين، انكار كند.

(بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ‌): بلكه خداوند عيسى را بسوى خود بالا برد و آنها او را نكشته و بدار نزده بودند. تفسير اين جمله را در سوره آل عمران، ذيل آيه:(إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسى‌ إِنِّي مُتَوَفِّيكَ وَ رافِعُكَ إِلَيَّ) (آيه ٥٥) بيان كرده‌ايم‌( وَ كانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً): خداوند همواره از دشمنان خود انتقام گرفته و در كارها و تقديرات خود حكيم است. بنا بر اين كسانى كه از محمد ٦ مى‌خواستند كه كتابى از آسمان بر ايشان نازل كند، از عقوبت او بترسند، چنان كه اين عقوبت دامنگير پيشينيان هم گرديد. اين معنى از ابن عباس است.

قدرت خداوند

اين كه در تفسير آيه گفتيم: خداوند ديگرى را شبيه عيسى گردانيد، از چيزهايى است كه براى خداوند مقدور است و همه مسلمانان در باره آن اتفاق دارند.

اين موضوع اگر چه خلاف عادت است، لكن جايز است كه خداوند بمنظور سختى محنت و دشوارى تكليف، آن را انجام دهد و خود يكى از معجزات حضرت عيسى باشد. در روايت است كه جبرييل بصورت دحيه كلبى بر پيامبر نازل مى‌شد.

اشكال همه يهوديان و مسيحيان جهان، اتفاق دارند بر اينكه عيسى، مقتول و بدار آويخته شد. چگونه ممكن است كه همه آنها از مطلبى بر خلاف واقع خبر دهند و قضيه خلاف گفته آنها باشد؟ و اگر چنين امرى ممكن است، چگونه مى‌توان به خبرى اطمينان پيدا كرد؟!