ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٧١ - مقصود

حضرت محمد و معجزاتش و بقولى قرآن كريم است.

(وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكُمْ نُوراً مُبِيناً): و با او بسوى شما نورى آشكار فرستاديم كه حجت او را پرتو افكنى كند و شما را براه نجات، راهنمون گردد. اين نور، بقول مجاهد، قتاده و سدى، قرآن، و بنا بروايتى از امام صادق (ع) ولايت على ع است.

(فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ اعْتَصَمُوا بِهِ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِي رَحْمَةٍ مِنْهُ وَ فَضْلٍ‌)، آنان كه به يگانگى خداوند اعتراض و پيامبرش را تصديق كنند و به نورى كه بر پيامبرش نازل كرده، تمسك جويند، خداوند آنان را در رحمت و نعمت خود- يعنى بهشت- و فزونى پاداش كه تفضل خداوند و زايد بر استحقاق ايشان است، داخل خواهد كرد.

(وَ يَهْدِيهِمْ إِلَيْهِ صِراطاً مُسْتَقِيماً): و آنان را توفيق مى‌دهد تا به فضل خداوند كه مخصوص اولياست، برسند و راه آنان كه از نعمتهاى الهى برخوردار شده‌اند، پيموده دنباله‌رو ايشان باشند و از هدايت ايشان استفاده كنند و دين و سنت آنها را پيروى نمايند. اين همان، صراط مستقيمى است كه خداوند راضى شده است كه راه تكامل بندگانش باشد.