ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٦٨ - مقام فرشتگان

ندارند. با اينكه امير اول بر امير دوم برترى دارد، لكن با اشتراك در امارت، از يك سو و كمى فاصله، از سوى ديگر، اين نوع استعمال، صحيح است. حال آنكه صحيح نيست بگوييم: از اينكار نه امير استنكاف دارد، نه وزير! زيرا امير و وزير، در امارت شركتى ندارند و فاصله آنها زياد است.

(فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ‌): آنان كه ايمان آورده، كارهاى شايسته كنند، خداوند متعال پاداش آنها را مى‌دهد. در اينجا خداوند، مردمى را كه اهل ايمان و طاعتند، وعده مى‌دهد كه پاداش اعمال نيكوى آنها را- بطور كامل و وافى خواهد داد.

(وَ يَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ‌): و آنها را بيشتر از آنچه وعده كرده است، از فضل و كرم خود، پاداش مى‌دهد، پاداشى كه آنها به اندازه آن پى نمى‌برند، زيرا وعده داده است كه در برابر هر كار نيكى ده تا هفتاد تا هفتصد برابر و ... اجر خواهد داد. بديهى است كه اين زيادت‌ها ناشى از تفضل خداوند است.

(وَ أَمَّا الَّذِينَ اسْتَنْكَفُوا وَ اسْتَكْبَرُوا فَيُعَذِّبُهُمْ عَذاباً أَلِيماً): آنان كه از اقرار به يكتايى خداوند، خوددارى كردند و از اطاعت و پرستش كبر ورزيدند، گرفتار عذاب دردناك خداوند خواهند شد.

(وَ لا يَجِدُونَ لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً): آنان را نه دوستى است كه از عذاب، نجات بخشد و نه ياورى كه از عقاب، خلاص گرداند.