ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٤٩ - معنى آيات

بنا بر اين‌( (لَهُمْ فِيها دارُ الْخُلْدِ)) از باب تجريد است و محلّ ان لا تخافوا منصوب است و تقدير چنين است (تتنزّل عليهم الملائكه بان لا تخافوا) پس از آنكه باء حذف شد ان لا تخافوا بفعل وصل شد و فعل او را نصب داد.

معنى آيات:

((وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا)) سپس خداوند بدنبال ياد آورى حالت كفّار از قول آنان نقل ميفرمايد كه: بزرگان كفّار به پيروان خود يا بعضى از آنان به بعضى ديگر از كفّار قريش گفتند.

((لا تَسْمَعُوا لِهذَا الْقُرْآنِ)) يعنى: به اين قرآنى كه محمّد ٦ ميخواند گوش فرا ندهيد.

((وَ الْغَوْا فِيهِ)) يعنى: با گفتن سخنان بيهوده و باطل با آن مبارزه كنيد( (لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ)) تا با سخنان بيهوده و باطل بر او پيروز گرديد، و يارانش نتوانند سخنش را بشنوند.

گفته شده است حرف تو حرف بياوريد و با سر و صدا و صوت، زدن سخنانش را خنثى كنيد.

از مجاهد نقل شده است كه بعضى گفته‌اند يعنى: صداهاى خود را با خواندن اشعار و رجز خوانى روبرويش بلند كنيد.

از ابن عبّاس و سدى نقل شده است: پس از آنكه از معارضه با قرآن‌