ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٩٧ - معنى آيات

بزرگوار است، و بوسيله اطاعت از او شايسته احترام و بزرگداشت ميباشد.

بعضى هم گفته‌اند: يعنى پيامبرى كه در ميان قومش بنى اسرائيل محترم و شريف بوده است.

((أَنْ أَدُّوا إِلَيَّ عِبادَ اللَّهِ)) اين قسمت جزء گفتار موسى است كه بفرعون گفته است، يعنى: اى فرعونيان: بنى اسرائيل را از عذاب و بردگى آزاد سازيد زيرا خداوند آنان را آزاد آفريده است مثل آيه ديگر كه ميفرمايد:(فَأَرْسِلْ مَعِيَ بَنِي إِسْرائِيلَ) بنا بر اين عباد اللَّه مفعول ادّوا است.

فرّاء گفته است يعنى: اى بندگان خدا آنچه را كه خداوند بشما دستور داده است نسبت بمن اداء كنيد[١].

((إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ)) يعنى: من نسبت بآنچه كه شما را بدان دعوت ميكنم امين هستم.

((وَ أَنْ لا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ)) حسن گفته است يعنى: با ترك طاعت خداوند نسبت باو تكبّر نكنيد.

بعضى گفته‌اند يعنى: با ستم نمودن نسبت به اولياء خدا بر آنان ستم روا مداريد.

و از ابن عباس‌[٢] و قتاده نقل شده است يعنى: با كفران نعمتهاى الهى و نسبت دروغ باو دادن بر او ستم روا مداريد.

((إِنِّي آتِيكُمْ بِسُلْطانٍ مُبِينٍ)) يعنى: من براى شما برهانى روشن كه‌

[١] تفسير قمّى ج ٢ ص ٢٩١ يعنى:« دستورات خدا را كه عبارتست از نماز، زكات، روزه، حج و سنن و احكام انجام دهيد».

[٢] تفسير ابن عبّاس ص ٣٠٨.