ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٩ - دليل قرائت

قرائت آيات:

ابو جعفر و ابن عامر و اهل كوفه «نحسات» را بكسر حاء خوانده‌اند، بقيّه «نحسات» را بسكون حاء ميخوانند، نافع و يعقوب «يحشر» را «نحشر» با نون و «اعداء اللَّه» را بنصب خوانده‌اند، ولى بقيّه قراء «يحشر» را با ياء و به صيغه مجهول و اعداء اللَّه را نيز برفع خوانده‌اند[١]

دليل قرائت:

ابو على گويد: (نحس) كلمه‌اى است كه بر دو قسم است:

١- آنكه كلمه «نحس» اسم باشد.

٢- آنكه وصف باشد.

از جاهايى كه كلمه «نحس» در آن اسم مصدر آمده است اين جمله است (يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ)[٢] و اينكه در اينجا كلمه يوم بآن اضافه شده است دليل است بر آنكه نحس اسم است نه صفت، زيرا هيچگاه موصوف بوصف خود اضافه نخواهد شد.

[١] بنا بر اين اعداء اللَّه نايب بجاى فاعل خواهد بود، ولى در صورت اوّل مفعول نحشر خواهد بود، و طبق قرائت نافع و يعقوب معنى آيه ميشود( روزى كه ما دشمنان خدا را روانه جهنّم كنيم) و طبق قرائت بقيه معنى آيه ميشود:( روزى كه دشمنان خدا بسوى جهنّم روانه گردند)

[٢] سوره قمر: ٥٤ آيه ١٨ جمله( يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ) درباره عذاب قوم عاد در اين سوره آمده است و در روايات اين روز نحس روز چهارشنبه آخر ماه معرّفى شده است:( وسائل الشّيعه جلد ٨ صفحه ٢٥٧ از على( ع) روايتى نقل شده است كه در مورد نحسى روز چهارشنبه وقايع مهمّى از عذابهاى اقوام سلف را ميفرمايد در روز چهارشنبه اتّفاق افتاده است از جمله ميفرمايد:

( ... روز چهارشنبه خداوند باد تندى را بسوى قوم عاد فرستاد ...) و نيز در روايت ديگرى بعد از اين روايت از حضرت رضا( ع) از پدرانش( ع) از حضرت رسول٦ آمده است كه فرمودند:( چهارشنبه آخر ماه هميشه روز نحس است)