ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٧ - معنى آيات

نيستيم تسليم بشرى مانند خودمان شويم، ولى اين را نميدانستند كه خداوند پيامبران را طبق مصالحى كه خود براى بندگانش بهتر ميداند مبعوث ميفرمايد و خودش خوب ميداند چه كسى صلاحيّت دارد كه بار رسالت را بدوش گيرد.

(فَأَمَّا عادٌ فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ‌) يعنى: قوم عاد از راه ستمگرى بى‌آنكه حقّى داشته باشند در روى زمين بر مردم تكبّر ورزيده بر سر آنان مسلّط شدند (وَ قالُوا مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً) پس از آنكه حضرت هود پيامبر آنان را تهديد بعذاب فرمود، قوم عاد بقدرت ناچيز خود مغرور شد گفتند: ما نيروى دفاعى داريم، و با نيروى عظيم خود با هر نوع تهديدى مقابله خواهيم نمود، زيرا هيچكس از ما قوى‌تر نيست، خداوند بزرگ در پاسخ آنان فرمود:

(أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَهُمْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً) مگر اينان نميدانند همان خدايى كه، آنان را آفريده است، و در ميان آنان هم اين نيروها را برايشان آفريده است، از آنان بسيار نيرومندتر است، و اگر بخواهد آنان را نابود خواهد ساخت؟!(وَ كانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ) اينان مردمى بى‌باور بودند كه دلائل، و معجزات و نشانه‌هايى ميديدند ولى بآن ايمان نميآوردند و منكر آن ميشدند