ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٤٠ - معنى آيات

((فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ إِذا هُمْ يَنْكُثُونَ)) در اينجا چيزهايى در تقدير است، «فدعا موسى و سأل ربه ان يكشف عنهم ذلك العذاب، فكشف اللَّه عنهم ذلك، فلما كشفنا ...» يعنى: موسى دعا كرد و از خدايش خواست كه عذاب را از آنان برداشت، و همين كه عذاب را از آنان برداشتيم به عهد شكنى پرداختند.

اينجا خداوند ميخواهد به حضرت محمّد ٦ تسليت خاطر دهد، با اين معنى كه اى محمّد بر آزار قومت صبر كن، زيرا حالت تو با قومت مانند حالت موسى و قومش ميباشد، بنا بر اين عاقبت همانگونه كه موسى پيروز شد تو نيز پيروز خواهى شد.

((وَ نادى‌ فِرْعَوْنُ فِي قَوْمِهِ)) يعنى: همين كه فرعون ديد روز بروز كار موسى بالا ميگيرد بر مملكت خود ترسيد و نيرنگى بكار زده پس از آنكه مردم را گرد آورد، در ميان آنان بسخنرانى پرداخت و گفت:

((قالَ: يا قَوْمِ أَ لَيْسَ لِي مُلْكُ مِصْرَ)) اى قوم آيا كشور پهناور مصر از آن من نيست، كه بدلخواه خود در آن حكمرانى ميكنم، و منظورش از بيان اين بود كه من در پادشاهى و ثروت قوى هستم.

((وَ هذِهِ الْأَنْهارُ تَجْرِي مِنْ تَحْتِي)) يعنى: و آيا رود نيل و ديگر رودهاى مصر نيست كه تحت نفوذ و با اراده من در كشورم جارى است، و بعضى گفته‌اند كه اين رودخانه را از زير قصر خود عبور داده بود و در حال سخنرانى بر آنها مشرف بوده است كه چنين گفته.

((أَ فَلا تُبْصِرُونَ؟)) آيا اين ملك عظيم و اين قدرت شكوهمند مرا و ضعف و زبونى موسى را نمى‌بينيد؟.