ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٢٩ - معنى آيات

اعراب آيات:

پس از آنكه در جمله‌(فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ) ما بعد از حرف شرط «ان» در آمد جمله از لحاظ تأكيد و اعلان طلب تصديق شباهت به قسم پيدا كرد، و بهمين علت نون تأكيد وارد كلام شد زيرا نون در جواب قسم لازم مى‌آيد نه در جزاء كه شباهت به آن دارد.

معنى آيات:

آن گاه خداوند پيامبرش را مورد خطاب قرار داده ميفرمايد:

((فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ)) يعنى: اگر ما تو را بميرانيم پس از تو حتما از امتت انتقام خواهيم گرفت.

((أَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِي وَعَدْناهُمْ)) يا آنكه زنده‌ات ميگذاريم و عذابهايى را كه به آنان وعده داده‌ايم در زندگيت بتو نشان ميدهيم.

((فَإِنَّا عَلَيْهِمْ مُقْتَدِرُونَ)) يعنى: ما قدرت انتقام گرفتن از آنان را داريم، و چه در زمان زندگيت و چه پس از وفات تو ميتوانيم آنان را عذاب كنيم.

حسن و قتاده گويند: خداوند بپيامبر احترام گذاشته است كه اين عذاب را مشاهده نكند، و در امتش چيزى نبيند مگر آنكه موجب روشنى چشمش باشد.

البته بعد از حضرتش عذابى سخت پيش آمد، روايت شده است كه به حضرتش نشان داده شد كه امّتش پس از او چه خواهند كرد، و از آن وقت هميشه گرفته و غمگين بود، و تا هنگامى كه چشم از اين جهان بست كسى او را خندان نديد.

(جابر بن عبد اللَّه انصارى روايت ميكند و ميگويد: من در حجّة الوداع در منى از همه برسول خدا ٦ نزديكتر بودم كه فرمود: نبينم كه پس از من بكفر