ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٩٥ - دليل قرائت

١٩- اينان فرشتگان را كه بندگان خدا هستند دختران قرار مى دهند؟ آيا اينان بهنگام آفرينش فرشتگان حاضر بوده‌اند؟ گواهى ايشان را خواهند نوشت و بزودى در اين مورد بازجويى خواهند شد.

٢٠- و گفتند اگر خدا ميخواست ما بتها را پرستش نميكرديم، ولى اينان در اين قسمت دانشى ندارند و جز خيالبافى چيزى نميدانند.

قرائت آيات:

اهل كوفه بجز ابى بكر «ينشّا» بضم ياء و فتح نون و تشديد شين خوانده‌اند ولى بقيه قراء «ينشأ» بفتح ياء و سكون نون و تخفيف شين خوانده‌اند.

اهل كوفه و ابو عمرو «عباد الرحمن» خوانده‌اند، ولى بقيه «عند الرحمن» خوانده‌اند.

اهل مدينه «أ أشهدو» خوانده‌اند بر وزن «افعلوا» بضم همزه و سكون شين در حالى كه قبل از اين همزه يك همزه استفهام مفتوح وجود دارد، و همزه دوم بدون آوردن الفى بين آن دو مخفف ميخوانند، ولى بعضى بين آن دو الفى داخل ميكنند، اما بقيه قراء «اشهدوا» بفتح الف و شين خوانده‌اند.

دليل قرائت:

ابو على گويد گفته ميشود: «نشأت الصحابة و نشأ الغلام» و پس از آنكه اين فعل را با همزه نقل داديم متعدى بمفعول ميگردد، مانند(يُنْشِئُ السَّحابَ الثِّقالَ) و مثل‌(ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ).

و كسى كه ينشّأ خوانده است مثل فرّح و افرح و عزّم و اعزم، و محل‌