ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٤٣ - معنى آيات

((وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ)) يعنى اى انسانها هر مصيبتى كه بر اقتصاد شما يا بر جانهاى شما وارد مى‌آيد در اثر گناهانى است كه انجام ميدهيد، البته خداوند بسيارى از گناهان شما را مى‌بخشد، و شما را بخاطر آنها مجازات نميفرمايد.

حسن گفته است: آيه مخصوص است به حدودى كه بعنوان مجازات انسانها استحقاق آن را پيدا ميكنند.

قتاده گفته است: اين آيه اعم از هر مصيبتى است.

از على (ع) روايت شده است كه رسول خدا ٦ فرمودند: بهترين آيه‌اى كه در كتاب خدا نازل شده همين آيه است، يا على: هيچ خراش چوبى، و هيچ زمين خوردنى نيست مگر آنكه بواسطه گناهى است كه انسان انجام داده، و هر گناهى را كه خداوند در دنيا عفو كند، بزرگترين از آنست كه در آخرت هم انسان را بخاطر آن مجازات فرمايد، و گناهانى را كه در دنيا مكافات فرموده عادل‌تر از آنست كه در آخرت انسان را دوباره بخاطر آن بمجازات برساند.

اهل تحقيق گفته‌اند: اين آيه گرچه بلفظ عام وارد شده «هر مصيبتى» ولى عموميت ندارد- كه بتوان گفت تمام مصيبتهاى بخاطر گناه است- زيرا مصيبتهاى اطفال و ديوانگان كه تكليفى ندارند، و نيز مصيبتهاى مؤمنين و اولياء خدا كه گناهى ندارند از اين كل مستثنى خواهند بود، و نيز پيامبران و امامان هر چند معصوم هستند ولى با مصيبتهايى كه مى‌بينند آزمايش شده و با صبر بر اين مصائب ترفيع درجه يافته بثوابهاى عظيمى نائل ميگردند.