ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٠٥ - معنى آيات

دارد، و مانند اين آيه است قول ذى الرمه شاعر در اين شعر:

. كه ضمير در احسنه بمن ذكر برگشته يعنى: احسن من ذكر يعنى الثقلين‌[٢].

زجاج و فراء گفته‌اند(يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ) بمعنى: يذرأكم به است، يعنى: با قرار دادن جفتهايى از جنس خودتان و چهار پايان نسل شما را تكثير ميكند، و ازهرى شاعر در اين مورد شعرى دارد:

كه فيها در اين شعر بمعنى باء سببيت آمده است «اى ارغبا بها عن لقيط»( (لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‌ءٌ)) يعنى مانند خدا چيزى نخواهد بود، و كاف كمثله زايده است و خاصيتش تأكيد معنى نفى است، همانگونه كه در شعر اوس بن حجر آمده است:

كه در اين شعر نيز كاف كمثل زائده است كه براى تأكيد آمده است.

و شاعر ديگرى گفته است:

كه در اين شعر نيز كاف كمثلهم زائده و براى نفى تأكيد آمده است.

[١] يعنى: معشوقه من ميه از ميان جنّ و انس از جهت گردن و زيبايى بنا گوش و پشت گردن بهترين است.

[٢] منظور آنست كه ضمير احسنه بثقلين بر نگشته است و گرنه احسنهم يا احسنهما گفته ميشد.