ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٠ - معنى آيات

كه گويا براستى سخنان الهى را نميشنوند.

(وَ قالُوا قُلُوبُنا فِي أَكِنَّةٍ): يعنى: دلهاى ما در پوشش قرار دارد و اين معنى از مجاهد و سدى است.

(مِمَّا تَدْعُونا إِلَيْهِ‌): و لذا آنچه را مى‌گويى درك نميكنيم، و اين سخن را بدان جهت ميگفتند كه پيامبر ٦ را از پذيرفتن دينش نااميد سازند و گويا دلهاى خود را بچيزى تشبيه كرده‌اند كه در يك محفظه و پوشش غير قابل نفوذ قرار گرفته است كه از بيرون چيزى در آن نميتواند اثر بگذارد.

(وَ فِي آذانِنا وَقْرٌ): يعنى گوشهاى ما از شنيدن قرآن سنگينى داشته كر است.

(وَ مِنْ بَيْنِنا وَ بَيْنِكَ حِجابٌ‌) يعنى: ميان ما و تو در دين و راه و روش جدايى و فاصله‌اى هست كه با گفتار تو موافقت نداريم، و اين معنى، از زجاج نقل شده است.

و بعضى از علىّ بن عيسى نقل كرده‌اند كه مثال حجاب زدن براى آن بوده است كه حضرت را از پاسخ مثبت شنيدن نااميد كنند.

(فَاعْمَلْ إِنَّنا عامِلُونَ‌): گفته شده است كه ابو جهل پارچه‌اى را ميان خود و پيامبر ٦ آويخت و گفت: يا محمّد تو آن طرف اين پرده ما هم، اين‌