ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٢٦ - تفسير

و از امام صادق ٧ روايت شده كه فرمود: جبرئيل دعاى زير را تعليم يوسف كرد كه براى خلاصى خود از زندان در پشت سر هر نمازى بخواند:

«اللهم اجعل لى فرجاً و مخرجاً و ارزقنى من حيث احتسب و من حيث لا احتسب»

- خدايا براى من گشايش و بر آيشى فراهم كن و از جايى كه گمان دارم و از جايى كه گمان ندارم روزيم ده.

و شعيب عقرقوفى از آن حضرت روايت كرده كه فرمود: چون مدت زندانى يوسف بسر آمد و فرج او در رسيد گونه‌اش را بر زمين نهاد و گفت:

«اللهم ان كانت ذنوبى قد اخلقت وجهى عندك فانى اتوجه اليك بوجوه آبائى الصالحين ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب»

- يعنى خدايا اگر گناهانم مرا پيش تو بى‌آبرو كرده به آبروى پدران شايسته‌ام ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب رو بدرگاه تو آورم- و پس از ايندعا خداوند وسيله نجات او را فراهم كرد. شعيب (راوى حديث) گويد:

من به آن حضرت عرض كردم: ما هم مى‌توانيم ايندعا را بخوانيم؟ حضرت فرمود: شما مثل آن را بخوانيد (و اينگونه بگوئيد)

«اللهم ان كانت ذنوبى قد اخلقت عندك وجهى فانى اتوجه اليك بوجه نبيك نبى الرحمة و على و فاطمة و الحسن و الحسين و الأئمة :»

- يعنى خدايا اگر گناهم مرا نزد تو بى آبرو كرده به آبروى پيغمبرت پيغمبر رحمت و به آبروى على و فاطمه و حسن و حسين و ائمه : رو بدرگاه تو آرم و تو را بخوانم.