(وَ وَحْيِنا) ابو مسلم گفته يعنى آن را طبق آنچه ما از اوصاف آن كشتى و وضع آن بتو وحى كرده‌ايم بساز. و ابن عباس گفته: يعنى طبق دستور و وحى ما كشتى بساز، زيرا نوح ٧ ساختن كشتى نميدانست و خدا بدينوسيله باو تعليم فرمود. يعنى در موقع ساختن كشتى هر چه را تو از نظر طول و عرض و تركيب آن بخواهى ما بتو وحى خواهيم كرد.

(وَ لا تُخاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ) و از من عفو و گذشت مردمانى را كه از قوم تو كافر شدند درخواست نكن و از آنها وساطت نكن كه بزودى غرق خواهند شد، و اين جمله حد اعلاى تهديد است چنانچه سلطانى بوزيرش بگويد:

از فلانى پيش من سخنى مگو ... و برخى گفته‌اند: منظور زن و فرزند نوح بوده‌اند، و اينكه نوح را از اينكار نهى فرمود بخاطر آن بود كه او را از درخواست مطلبى كه پذيرفته نمى‌شود مصون دارد و از مساعدت بطاغيان و سركشان باز دارد.

(وَ يَصْنَعُ الْفُلْكَ) نوح ٧ مطابق اين دستور الهى بكار ساختن كشتى اقدام كرد(وَ كُلَّما مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌ مِنْ قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ) و هر وقت دسته از بزرگان و اشراف قوم او بروى ميگذشتند و او را سر گرم بساختن كشتى مشاهده ميكردند مسخره‌اش ميكردند، و برخى گفته‌اند: از روى تمسخر بوى مى‌گفتند: اى نوح پس از پيغمبرى تازه نجّار شده‌اى! و ديگرى گفته: تمسخرشان از اينجهت بود كه ميديدند در روى زمين خشك و جايى كه آبى وجود ندارد آن كشتى با آن طول و عرض را ميسازد از اينرو ميخنديدند و از كار او تعجب ميكردند.

(قالَ إِنْ تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَما تَسْخَرُونَ) زجاج گفته: يعنى اگر كار ما را اكنون بجهل و نادانى منسوب ميداريد ما هم در وقت فرود آمدن عذاب شما را بجهل و نادانى منسوب خواهيم داشت، و برخى گفته‌اند: يعنى در وقت هلاكت و غرق شدنتان كيفر تمسخر شما را خواهيم داد و منظور از اين كيفر همان عذابى است كه از جانب خدا بر آنها فرود آمد، و از عذاب خدا تعبير به تمسخر شده است. و محتمل است منظور اين باشد كه ما در آن وقت شما را از روى شماتت تمسخر خواهيم كرد.