آفتاب مطهر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٤ - مقدمه
از ترفندهاي تبليغاتي که با تهمتهاي ناروا و بيپايه همراه بود و ريشه در نقشههاي ساواک و مکاتب الحادي و التقاطي داشت، پذيرفت.
آن حکيم فرزانه به سه خصلت دانشوري، انصاف و حقطلبي، پيش از ديگر خصال آراسته بود و هنگام داوري درباره پديدههاي گوناگون فرهنگي و اجتماعي، خردورزي، ايمان و تقوا را معيار قرار ميداد و از هر گونه ديدگاه مغرضانه و تنگنظرانه دوري ميجست و در نقد انديشههاي مخالف و حتي هنگام افشاي انحرافات و کژرويها و ناراستيها، جانب انصاف را فرو نمينهاد.
شهيد مطهري حقطلب بود و همواره تأکيد ميکرد اسلام دين فطرت، برهان و منطق است و از اين روي، در پي ايجاد رعب و هراس و استفاده از زور و خشونت، براي تحميل عقيده نيست. او در کسب دانش و معرفت، دمي نياسود و از فضلاي انگشتشمار حوزه بود که با اهل دانشگاه ارتباط علمي و فرهنگي برقرار کرد و در بحثهاي فکري و اعتقادي با افراد تحصيلکرده، از مغالطه ميپرهيخت.
وي خضر راه بود و دليل قافله. در ظلمت ترديدها و شبههها، مطلع کاروانيان بود و پيشاپيش، طليعه دشمن را ميپاييد و همگان را آگاه ميساخت، از هر چيز؛ از رگههاي نفوذ، جاي پاي غربزدگي، مکاتب مصنوعي و کاذب، خودباختگان مقهور، التقاط مرئي و نامرئي، و در يک سخن، از همه کساني که باورها و ارزشهاي الهي را نشانه ميرفتند.
او بر فرضيه دوگانگي علم و دين و جدايي ميان دانش و ايمان خط بطلان کشيد و پيوند اين دو را روشن ساخت. وي اين راه را در برابر همگان گشود که ميتوان باور ديني را با تيزبيني اجتماعي و هوشياري سياسي همراه ساخت، و اين مدعا در آثار پرفيضش هويداست. مطهري فرياد ميزد که بايد پژوهشهاي ديني در خدمت حل معضلات فرهنگي و اجتماعي قرار گيرد؛ در غير اين صورت، خود پژوهش، به جاي گرهگشايي، دشواريآفرين خواهد شد.