شهيد مطهري با اشخاص ديگري که در عتبات عاليات يا شهرهاي ايران بودند ارتباط برقرار مي‌کرد، تا از مصاحبت و معاشرت با آنان برخوردار شود. جوانان بايد عطش علمي و اشتياق به معارف و همچنين عشق به خودسازي و معنويت را از اين دانشمند شهيد بياموزند. اگر مطهري به مقاماتي والا و شايسته دست يافت و خداوند اين همه به عمر او برکت داد، به اين دليل بود که وي در علم و عمل، با تحمل زحمت و رنج بسيار پيشرفت کرد و به موازات آن، از فضيلت‌هاي اخلاقي و خصلت‌هاي معنوي غافل نبود. جوانانِِِِِِ امروز بايد قدر امکانات و شرايط خويش را بدانند و اين بخش از زندگي استاد مطهري، برايشان سرمشق خوبي باشد؛ در فراگيري دانش‌هاي ديني و ديگر علوم سودمند براي جامعه، کوتاهي نکنند و در تقوا و رشد معنوي نيز از هيچ کوششي دريغ نورزند.

اين بخش از زندگي آن متفکر شهيد، ثمراتي ارزشمند داشت و در پرتو پرورش‌هاي خانوادگي، تحصيلات در علوم نقلي و عقلي و تربيت‌هاي پرمايه استادان، خداوند عمري بابرکت به وي بخشيد. او داراي تواني شگفت‌انگيز در اظهار نظر و شناخت دردها و معضلات بود و چون اين بعد علمي و آموزشي را با خودسازي قرين ساخته بود، به مرتبه بالايي از يقين و اطمينان قلبي دست يافته بود. ميان اين باور عميق قلبي و اعتقادات امثال ما، فاصله بسيار است. اگر انسان بخواهد کامل شود، نبايد تنها به تحصيلات و برخي آموزش‌ها بسنده کند. عمل به دستورات الهي بسيار مهم است؛ چه در مسائل فردي و چه اجتماعي. طبيعي است که وقتي يقين و توکل به خداوند با مهارت‌هاي علمي و قدرت تحليل‌هاي فکري و فلسفي ترکيب شود، مي‌تواند محصولات ارزنده‌اي به ارمغان آورد. کيمياي معنوي ناشي از اين تلاش‌هاي علمي و عملي، انسان‌هاي بسياري را به سوي حق و ديانت هدايت کرده است.[١]

[١] همان سخنراني. ‌