آفتاب مطهر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٣٣ - حکيم شهيد

اِذا ماتَ العالِمُ ثُلِِمَ في الاسلام ثُلمه لا يسدُّها شيء؛[١] «هنگامي که مرگ عالمي فرا رسد رخنه‌اي در اسلام ايجاد مي‌شود که هيچ چيز آن را پر نخواهد کرد». در دنباله روايت تأکيد شده علت اين ضايعه آن است که مؤمنانِ فقيه (دانشمندان)، دژهاي اسلام هستند، همان‌گونه که حصار شهرْ دژ‌ آن به حساب مي‌آيد. شخصيت شهيد مطهري ابعادي گوناگون داشت؛ ولي آنچه در ميان خصال و امتيازات ايشان برجستگي داشت اين بود که مي‌کوشيد نخست اصالت مکتب اسلام حفظ، و بدون تحريف به مردم عرضه شود. دوم اينکه مي‌کوشيد هويت هر تفکري که بخواهد اين مسير را منحرف کند، آشکار، هدفش را رسوا و تعاليم نادرستش را نقد و تحليل کند و ادله ابطال آن را به اثبات برساند و همين جنبه منجر به شهادت ايشان شد.[٢] بايد ده‌ها سال بگذرد و روزگاري طولاني سپري شود، تا از ميان هزاران دانشجوي علوم اسلامي کسي مانند شهيد مطهري ظهور يابد و همچون او و در استمرار راهش حقايق اسلام را بيان، و با انحرافات ايدئولوژيکي و فکري مبارزه کند و از بدعت‌هايي که فرقه‌هاي باطل در دين پديد مي‌آورند پيشگيري نمايد.[٣] او مصداق اين آيه قرآن است که مي‌فرمايد: مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَي نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن ينتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلا؛[٤] «از مؤمنان مرداني هستند که به پيماني که با خدا بسته بودند وفا کردند. بعضي بر سر پيمانشان جان باختند و بعضي چشم به راه‌اند و به هيچ عنوان پيمان خود را دگرگون نکرده‌اند».

برگزاري مجالس بزرگداشت براي امثال شهيد مطهري، نخست حق‌شناسي در برابر کساني است که عمري در راه خدمت به اسلام و مسلمين صرف، و سرانجام خون