و راهي را گشوده‌ است، ولي موفق نشده اين راه را ادامه داده يا کامل کند. کساني ديگر بايد پا به ميدان نهاده، اين کارها را تکميل کنند. براي مثال، انتشار مطالبي که يادداشت کرده بود، ولي هنوز به نگارش نهايي درنيامده است، يا مبحثي را در جايي به طور تعليقي بيان کرده، ولي به صورت مقاله درنيامده است. اين‌ گونه چيزها در آثار ايشان بسيار است. اهل فن و افراد توانا بايد چنين اموري را پي‌گيرند.

چهارم، تحليل‌هايي است که بايد بر گفتارها و رفتارهاي ايشان انجام شود. بررسي موضع‌گيري سياسي ايشان؛ دليل انتخاب چنان شيوه و موضوعاتي براي بحث، تحقيق و نگارش؛ اينکه در برابر اشخاص و گروه‌ها ـ پيش و پس از انقلاب ـ چه روشي پيش گرفتند و چرا آن‌گونه موضع‌‌گيري کردند، کار چهارمي است که بايد انجام شود و براي امور اجتماعي و فرهنگي سودمند‌تر است. البته گاهي همه اينها لغزش‌هايي دارد؛ امروز ديده مي‌شود نص صريح کلام امام را تغيير داده و به صورتي ديگر تفسير مي‌کنند. امام خميني(رحمه الله)، در بين رهبران جهان، از کساني بود که شايد هيچ کس مثل ايشان صريح، روشن و بي‌ابهام سخن نمي‌گفت، اما مشاهده مي‌شود کساني که از آنان چنين انتظاري نمي‌رفت، کلام امام را مسخ مي‌کنند و با برداشت‌هايي از آن، تحريف‌هاي عمدي انجام مي‌دهند.

وقتي اين‌گونه با سخنان امام بازي مي‌کنند، ممکن است با بيانات شهيد مطهري هم چنين کاري انجام شود. بدين سبب بايد در اين دو قسمت اخير، افرادي که از خودشان مايه مي‌گذارند يا به تکميل و تحليل مي‌پردازند، کساني باشند که با روح، افکار، اهداف و خط مشي‌هاي او آشنا باشند و با دقت بسيار و بدون اِعمال غرض و سليقه شخصي حقيقت را بازگو کنند، تا گفتار و رفتار آن شهيد درسي براي جامعه امروز ما باشد. بايد از رفتارهايي که با ايشان مي‌شد، واکنش‌‌هايي که گروه‌هاي مختلف، حتي نزديکان و دوستانش انجام مي‌دادند، براي امروزمان عبرت گيريم. شايد هنوز اين نکته‌ها براي

‌