شرح حديث معراج - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٩٠ - انديشه در نماز و عظمت خداوند

وضو گرفت و دو ركعت نماز نخواند باز به من جفا كرده است و اگر وضو گرفت و نماز خواند و دعا كرد درباره امور دين و دنيايش، و او را پاسخ ندادم، به او جفا كرده‌ام و من پروردگار جفا كارى نيستم.

‌‌‌پس يكى از چيزهايى كه باعث توجه به خدا و جلب عنايت او مى‌گردد، همواره با وضو بودن است و چه بهتر كه انسان بعد از وضو دو ركعت نماز بخواند و بعد از نماز دعا كند و از خدا بخواهد لحظه‌اى او را به خود وانگذارد و او را از نظر دور نداشته و عنايتش را از او برندارد.

‌‌‌مگر يك وضو گرفتن و دو ركعت نماز چقدر وقت مى‌برد و چقدر مشقّت دارد كه خدا مى‌گويد: اگر دعاى او را اجابت نكنم به او ظلم كرده‌ام، اين نيست جز عنايت خداوند و به آسانى نبايد اين عنايت را از دست داد.

‌‌‌كسانى كه بر اين كار مداومت دارند و همواره با وضو هستند و بعد از وضو دو ركعت نماز مى‌خوانند و پس از او دعا مى‌كنند، بهره فراوانى از اين كار برده‌اند و مسلم دعايشان به اجابت مى‌رسد، گرچه ممكن است دير به اجابت برسد، چرا كه اين به صلاح ديد خدا بستگى دارد.

‌‌‌در ادامه حديث معراج خداوند مى‌فرمايد:

«وَ عَجِبْتُ مِنْ عَبْد لَهُ قُوتُ يَوْم مِنَ الْحَشيشِ اَوْ غَيْرِه وَ هُوَ يَهْتَمُّ لِغَد و عَجِبْتُ مِنْ عَبْد لايَدْرى اَنّى راض عَنْهُ اَوْ ساخِطٌ عَلَيْهِ وَ هُوَ يَضْحَكُ...»

و در شگفتم از بنده‌اى كه غذاى امروزش فراهم است و كوشش مى‌كند براى فرداى خود غذا ذخيره كند و نيز در شگفتم از بنده‌اى كه نمى‌داند من از او راضى يا خشمناكم، و در عين حال او همواره شاد و خندان است.

***