قَالَ النَّبِيُّ ٩ أُعْطِيتُ خَمْساً لَمْ‌يُعْطَهَا أَحَدٌ قَبْلِي جُعِلَتْ لِيَ‌ الْأَرْضُ مَسْجِداً وَ طَهُوراً وَ نُصِرْتُ بِالرُّعْبِ وَ أُحِلَّ لِيَ الْمَغْنَمُ وَ أُعْطِيتُ جَوَامِعَ الْكَلِمِ وَ أُعْطِيتُ الشَّفَاعَةَ.

البته این حدیث در کتب اهل تسنن نیز وجود دارد:

حدثنا يحيى بن يحيى اخبرنا هشيم عن سيار عن يزيد الفقير عن جابر بن عبدالله الانصاري قال قال رسول‌الله ٩ اعطيت خمسا لم‌يعطهن احد قبلى كان كل نبى يبعث إلى قومه خاصة وبعثت إلى كل احمر واسود واحلت لى الغنائم ولم تحل لاحد قبلى و جعلت لى الارض طيبة طهوراً و مسجدا فايما رجل ادركته الصلاة صلى حيث كان و نصرت بالرعب بين يدى مسيرة شهر واعطيت الشفاعة.[٢٥٨]

اما خود شیخ صدوق در امالی، سند شیعی این حدیث را ذکر کرده:

حدثنا محمد بن الحسن قال حدثنا الحسين بن الحسن بن أبان عن الحسين بن سعيد عن ابن‌أبي‌عمير عن حماد بن عثمان عن إسماعيل الجعفي أنه سمع أباجعفر٧ يقول قال رسول‌الله ٩ أعطيت خمسا لم‌يعطها أحد قبلي جعلت لي الأرض مسجدا و طهورا و أحل لي المغنم و نصرت بالرعب و أعطيت جوامع الكلام و أعطيت الشفاعة.[٢٥٩]

٢) مواردی که شیخ در دیگر کتب خود، برای به آن‌ها سند سنّی دارد، اما این حدیث در دیگر کتب حدیثی شیعه با سند شیعی یافت می‌شود: در این قسم دلالت روشنی بر این که شیخ، حدیث را از مشایخ سنّی خود گرفته باشد وجود ندارد، زیرا حدیث، سند شیعی هم دارد و به احتمال بسیار قوی، شیخ صدوق نیز به آن سند دسترسی داشته است. پس احتمال دارد که به اعتبار همان سند شیعی، حدیث را در الفقیه آورده باشد؛ از این‌رو، به ذکر چند نمونه اکتفا می‌شود.

١. من‌لايحضره‌الفقيه، ج١، ص١١٠، ح٢٢٦:

[٢٥٢]. یعنی مواردی که به هر حال سند شیعی برای حدیث یافت می‌شود، چه در دیگر کتب خود شیخ و چه در کتاب‌های دیگر محدثان شیعی.

[٢٥٣]. صحيح مسلم، ج٢، ص٦٣.

[٢٥٤]. الأمالي‌(لصدوق)، ص٢١٦، ح ٦.