اعمال روزانة افراد را نيز پوشش روايى داده است؛ مانند آداب اكل و شرب، تعمم، صدقه ‌و...،[١٥٤] كه به تعبير وى اين اعمال به طور عادت در اين زمان‌ها انجام مى‌گردد. البته چند روايتِ غيرمناسب با ساختار كتاب به چشم مى‌خورد كه مورد تأمل است؛ مانند: رواياتى مربوط به معجزة امام جواد٧ ،[١٥٥] سخنان آن حضرت با يحيى بن أكثم[١٥٦] و معجزه امام هادى ٧.[١٥٧]

ب) تفسير آيات

به تناسب آداب و اعمال مربوطه، گاهى به آيات قرآن اشاره شده است. شيخ بهايى بر خود واجب دانسته تا پرده از معانى اين آيات بردارد. او به دو گونه تفسير كرده است:

١. تفسير كل آيه[١٥٨] كه آياتي نظير «ان قرآن الفجر»، «آيه عمران مساجد»، «اذا فرغت فانصب»، «وثيابك فطهر» و «صلاتهم دائمون» را با بيانى بسيار موجز تفسير كرده است.

نمونه: در تفسير آيه شريفه (فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ وَ إِلى‌ رَبِّكَ فَارْغَب؛ پس چون فراغت يافتى، به طاعت دركوش و با اشتياق، به سوى پروردگارت روى آور‌) وارد شده است كه مقصود از اين آيه چنين است كه هرگاه از نماز يوميه فارغ شدي رو به خدا كن و دعا بنما و با اشتياق او را بخوان كه حاجتت را عطا مي كند[١٥٩]

هم‌چنين در پايان كتاب، كل سوره «حمد» را نيز تفسير كرده است.[١٦٠]

٢. تفسير بعضى از واژگان آيه: در حقيقت او دراين قسمت معانى واژگان غريب قرآن را تبيين مى‌كند.[١٦١]

ج) واژه‌شناسى

بيان معانى بعضى از واژگان دشوار در ادعية مأثور، يكى ديگر از شاخصه‌هاى كتاب

[١٥١]. ن.ك: باب دوم.

[١٥٢]. ص١٧١.

[١٥٣]. ص١٧٢.

[١٥٤]. ص١٧٣.

[١٥٥]. صص ٤،٣١،٤٧،١٣٠،١٨٦،٢٠١.

[١٥٦]. مفتاح الفلاح، ص٤٧ و ٤٨.

[١٥٧]. همان ص٢٨٧.

[١٥٨]. ر.ک: ص٤، ٢٢٦.