احتمال دارد که به معنای «مِن» باشد؛ آن‌چنان که در آية شريفه آمده: Gإذا اكتالوا علي الناس يستوفونF؛ هنگامي که از مردم می‌ستانند، پيمانه را پر و کامل می‌سازند؛[٦٠] که «علی» به معنای «مِن» (از) به کار رفته است.[٦١]

نحوة بيان مؤلف نشانگر آن است كه با نظر نخست، بيشتر موافق است. چنانچه ملاحظه شد، دانستن ادبيات عرب و به‌كارگيري آن براي فهم متن روايت، ضروري است.

شيخ بهايي حتي به عبارت كوتاه و مشهور «عزّ و جلّ» نيز توجه دارد و در توضيح آن مي‌گويد:

اين عبارت دو جمله معترضة بين حال و صاحب حال است و احتمال دارد كه كل آن جملة حاليه باشد با مقدر نمودن لفظ «قد» يعنی خداوند در حالی که عزيز و جليل است.[٦٢]

گفتني است، مؤلف در بيشتر احاديث به مباحث ادبياتي اشاره مي‌كند و گاه با يادكرد عالمان دانش نحو، همچون «أخفش» و «مبرّد» به بيان اختلافات در مسائل نحوي نيز به صورت مختصر اشاره مي‌كند. و چنانچه شيوة بيان معصوم با گفتة گروهي از عالمان نحو سازگار نباشد، او جانب سخن معصوم را گرفته و بيان مي‌كند كه صدور اين مطلب از ناحيه امام ٧ از استوارترين دلايل بر جواز آن است،[٦٣] وبدين‌سان جانبداري خود را از اين مبنا هويدا مي‌سازد.

هم‌چنين مؤلف به آرايه‌هاى ادبى موجود در روايات، همانند مجاز (ص١٨٣)، استعاره (ص٨٨-١٩٢)، اختصاص (ص ١٨٤)، كناية (ص١٨٨)، مبالغه (ص١٨٤)، تضمين (ص١٩٠)، تشبيه (ص١٩٢) و... نيز در سرتاسر كتاب پرداخته است.

٣. تبيين اصطلاحات

بعضي از واژگان در ميان احاديث وجود دارند كه معناي اصطلاحي آن‌ها قصد شده

[٥٦]. الاربعون حدیثا، ص٦٦.

[٥٧]. سوره مطففين، آيه ٢.

[٥٨]. ص٦٦.

[٥٩]. ص ٦٧.

[٦٠]. ص١٦٢.