أبي رحمه الله قال حدثنا محمد بن يحيى العطار عن محمد بن أحمد بإسناده رفعه أن رجلا جاء إلى المسجد ينشد ضالة له فقال رسول‌الله ص قولوا له لا رد الله عليك فإنها لغير هذا بنيت قال و رفع الصوت في المساجد يكره و أن رسول‌الله ٦ مر برجل يبري مشاقص له في المسجد فنهاه و قال إنها لغير هذا بنيت.[٢٨١]

٧. مواردی که شیخ در دیگر کتب خود سند آن را نقل نکرده و نه در کتب شیعه و نه کتب اهل سنت یافت نمی شود و شیخ صدوق ; در نقل آن متفرد است:

من‌لايحضره‌الفقيه، ج١، ص٢٦٦، ح ٨٢١:

وَ قَالَ النَّبِيُّ ٦ الْفَرْقُ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ وَ الْمُشْرِكِينَ التَّلَحِّي بِالْعَمَائِمِ.[٢٨٢]

نتیجه‌گیری

با توجه به بررسی انجام‌شده به دست می‌آید نتیجه می شود که شیخ صدوق ;در کتاب من لایحضره الفقیه وقتی حدیثی را به طور مرسل از رسول خدا ٦ نقل می‌کند، به ندرت اتفاق می‌افتد که آن حدیث را از اهل‌سنت گرفته باشد، زیرا از اقسام یادشده تنها در قسم سوم، چهارم و ششم چنین دلالتی وجود دارد که فراوانی آن‌ها نیز بسیار کم است (مجموعاً هفت مورد) که در هر دو مورد در قسم سوم و سه تا از موارد در قسم ششم احتمال خلاف وجود دارد و دو نمونۀ باقی‌مانده نیز مربوط به آداب و مستحبات است و دالّ بر حکم فقهی مهمی نیست. پس در مجموع سه اشکال در نمونه‌های یافت‌شده وجود دارد: ١. تعداد کم؛ ٢. وجود احتمال خلاف در بیشتر همین موارد اندک؛ ٣. دلالت نداشتن این موارد بر حکم فقهی مهم و الزام‌آور.

گفتنی است، غالب احادیث مرسل یافت‌شده از اقسامی است که در دیگر کتب

[٢٧٥]. سنن الدارمى، ج١، ص٣٢٦.

[٢٧٦]. علل‌الشرائع، ج٢، ص٣١٩، ح ١.

[٢٧٧]. یعنی تحت‌الحنک قرار دادن عمامه.