درس دهم: عدل الهى و شبهه شرور (١)
در درس پيشين گفتيم كه در رابطه با عدل الهى شبهاتى مطرح است. از جمله آنها، شبهه چرايى شرور است.
بيان شبهه‌ ما در ميان پديده‌هاى جهان، مواردى را مشاهده مى‌كنيم كه جز شر و بدى، سودى نمى‌رسانند.
ثمره اين شرور آن است كه يا هستى شى‌ء ديگر را به نيستى بدل مى‌كنند و يا زندگى اش را قرين رنج و مشقت مى‌نمايند. از جمله اين شرور، جهل، فقر، بيمارى، زلزله، سيل، گزندگان و حيوانات خطرناك، ميكروب، شيطان و غيره است.
نتايج طرح شبهه شرور شبهه شرور علاوه بر عدل الهى، اعتقاد به حكمت الهى را نيز دچار مشكل مى‌كند. اگر خداى تعالى، عادل و حكيم بود، هيچگاه شر نمى‌آفريد كه وجودى بى فايده و حتّى، مضر است و مانع زندگى راحت و بى دغدغه ساير موجودات به ويژه انسان مى‌گردد.
از ديگر نتايج زيانبار شبهه شرور، ترديد در مبانى دينى است؛ براى نمونه:
الف. شرور در طول تاريخ به قدرى ذهن بشر را به خود مشغول داشته كه برخى انسانها دچار توهم شده‌اند و وجود خير و شر را نشانه دوگانگى- ثنويت- در هستى پنداشته‌اند. بدين ترتيب آنان از توحيد عدول كرده، قائل به دوخدايى گشتند. خداى خوب براى آفريدن خوبيها و خيرات؛ خداى بد براى آفريدن بديها و شرور.