حکومت مرکزی خود مشورت کنند. البته این مشکلات وجود دارد؛ کسب تکلیف از دولت مرکزی هم حرفی درست است، ولی گمان نمی کنم که اجرای احکام قرآنی برای نمایندگان محترم کشورهای اسلامی، نیازی به کسب تکلیف داشته باشد. اما درمورد اعتبارنامه اسرائیل می خواهم توجه حضار محترم را به نکاتی چند، که همه می دانید، جلب کنم که به قرار زیر است:

١. اسرائیل اصولاً یک کشور نامشروع است، یعنی یک جعل سیاسی است که توسط نیروهای امپریالیستی بر منطقه ما و بر جامعه بین المللی، در اینجا تحمیل شده است و سازمان ملل جای مجعولات غیر قانونی و حرام زاده نیست. ٢. اسرائیل به طور غیر قانونی پایتخت خود را از تل آویو به قدس عزیز و قبله نخستین مسلمین منتقل کرده است. ٣. اسرائیل نماینده مردمی که در آن سرزمین زندگی می کنند و اراضی آنها توسط صهیونیست ها به زور اشغال شده و به نام اسرائیل موسوم شده است، نمی باشد. ٤. هفتمین اجلاس فوق العاده مجمع عمومی، اسرائیل را کشوری غیرصلح دوست می شناسد و تازه این تصمیم مدت ها قبل از خونریزی ها و سفاکی های اسرائیل در لبنان اتخاذ شده است. ٥. اسرائیل رسماً و علناً مفاد کنوانسیون ژنو، مربوط به زندگی ساکنین اماکن تحت اشغال را زیر پا گذاشته است؛ لذا ما درخواست می کنیم که گزارش کمیته اعتبارنامه بدین ترتیب اصلاح شود و درمورد اصلاحیه خود، درخواست اخذ رأی می کنیم و از نمایندگان محترم تقاضا می کنم این گزارش را ملاحظه بفرمایند.»[١]

تحریریه نشریه لوموند در سرمقاله این هفته خود، با اشاره به این تصمیم ایران، سابقه تاریخی این گونه اقدامات و موضع کشورهای امریکا و فرانسه را بررسی و امکان عملی شدن این تصمیم را تحلیل کرد. به نوشته لوموند، آقای رجایی خراسانی نماینده ایران در سازمان ملل متحد خواهان لغو همه اختیارات هیئت نمایندگی اسرائیل در سازمان ملل شد. وی با این عمل، تاحدودی احساسات و هیجان همگان را برانگیخت. لغو اختیارات یک هیئت نمایندگی فقط یک بار و آن هم در سال ١٩٧٦ در سازمان ملل انجام شده است. در این تاریخ، همه اختیارات هیئت افریقای جنوبی لغو گردید و از آن هنگام تاکنون دولت پرتوریا فاقد نماینده در شورای عمومی سازمان ملل می باشد. ولی اسرائیل را به هیچ وجه نباید با افریقای جنوبی مقایسه کرد. درحال حاضر، امریکا تصمیم گرفته است که از اسرائیل عملاً و ازطریق قانونی حمایت کند؛ به همین دلیل نیز راهی که برای حل مشکل فلسطین برگزیده است، با آنچه که بگین در نظر دارد کاملاً متفاوت می باشد.

از سوی دیگر، دولت فرانسه نیز بی آنکه قصد داشته باشد موضع شدیدی نظیر واشنگتن اتخاذ کند، با این موضوع جدی تر برخورد کرد. فرانسه دو جنبة گوناگون را مد نظر قرارداد: اول آنکه سازمان ملل باید جنبه جهانی خود را بدون درنظرگرفتن شایستگی ها یا بی کفایتی های اعضا حفظ کند و دوم اینکه امروز برای بیرون راندن اسرائیل از سازمان ملل به هیچ وجه مناسب نیست، زیرا از اعراب میانه رو گرفته تا ریگان همه معتقدند که یک ائتلاف می تواند اسرائیل را متقاعد کند که فقط ازطریق اعطای امتیازات دو جانبه مشکلات خاورمیانه حل خواهد شد. به این ترتیب، می توان گفت که برخلاف تصور برخی از بنیان گذاران سازمان ملل، این سازمان به هیچ وجه یک حربة مؤثر برای برقراری صلح و احترام به حقوق بشر محسوب نمی شود. درعین حال، به رغم آنچه دشمنان می گویند، سازمان ملل هنوز هم محل تلاقی افکار گوناگون می باشد. ضمن اینکه گاه وبی گاه از به خون آغشته شدن بسیاری از منازعات جلوگیری می کند[٢]

ضمیمه گزارش٤٤: مقاله نشریه تایم درباره واکنش کشورهای عربی درخصوص تشکیل نیروی واکنش سریع امریکا

بخش هایی از مطلب نشریه تایم که واکنش های کشورهای عربی را درباره تشکیل نیروی واکنش سریع امریکا منعکس کرده بدین شرح است:

١. منطقه اطراف خلیج فارس ازنظر کشورهای صنعتی جهان جنبه حیاتی دارد. امریکا بیش از ٢٠%، اروپای غربی ٥٦% و ژاپن ٦٨% نفت وارداتی خود را از خلیج فارس تأمین می کند. این خط حیاتی به دلیل وقوع جنگ، انقلاب و آشوب های سیاسی درمعرض خطر نابودی قرار دارد و این منطقه دچار هر سه عارضه شده است. امنیت کشورهای محافظه کار عرب (کویت، عربستان سعودی، قطر، بحرین، امارات عربی متحده و عمان) را در هر نقطه ای با خطرهایی تهدید می کند؛ ازجمله جنگ بین ایران و عراق که هرلحظه امکان گسترش و سرایت آن به دیگر نقاط وجود دارد؛ لشکرهای زرهی شوروی در افغانستان؛ نیروهای دست نشاندة روسیه در یمن جنوبی و افزایش مبارزه جویی بنیادگرایان اسلامی در همه نقاط.

کشورهای حوزه خلیج فارس می دانند که فقط امریکاست که می تواند از اقدامات تهاجمی بزرگ جلوگیری کند، اما امریکا همیشه پشتیبان اصلی اسرائیل و مایه رنجش خاطر بسیاری از کشورها بوده است. رهبران

[١] مأخذ ٣٧، ص٢.

[٢] اداره کل مطبوعات و رسانه های خارجی وزارت ارشاد اسلامی، نشریه بررسی مطبوعات جهان، شماره ٢٦٥، تاریخ ٣٠/٨/١٣٦١، صص ٣٠ و ٣١، لوموند چاپ فرانسه، ٢٧ اکتبر ١٩٨٢ (٥/٨/١٣٦١).