روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٨٨٤ - روزشمار جنگ دوشنبه ٢٩ آذر ١٣٦١ ٤ ربیع الاول ١٤٠٣ ٢٠ دسامبر ١٩٨٢
سرنوشت آنان بود، می گشت. حسین پور - جوان ٢٣ ساله ای که چند تن از افراد خانواده اش را از دست داده بود و خود نیز در حمله موشکی عراق از ناحیه سر مجروح شده بود - به هنگام بازدید خبرنگاران درحالی که به شدت متأثر بود و فریاد مرگ بر امریکا و مرگ بر صدام سر می داد، ضمن بازگوکردن جزئیات و چگونگی وقوع حادثه، خطاب به خبرنگاران خارجی گفت: من از وجدان های بیدار جهان سؤال می کنم، زن حامله، کودک شیرخواره و پیرمرد ٨٠ ساله کدام یک نظامی بودند و چه گناهی داشتند که باید این گونه ناجوانمردانه به شهادت برسند.
یک مجروح ٢٢ ساله گفت: من در مسجد درحال خواندن نماز بودم که متوجه ستونی از آتش شدم که همه مسجد را فراگرفت و بعد از آن هیچ چیز نفهمیدم. این مجروح که ٥ تن از افراد خانواده اش را از دست داده بود، گفت: حقوق بشر ازنوع اروپایی این است که زن و فرزند ما را ظالمانه می کشند و امریکا و فرانسه بازهم به عراق اسلحه های مدرن می فروشند.
عبدالله پیربختیار پیرمرد ٦٢ ساله ای که ویرانه های خانه اش را زیر و رو می کرد، به خبرنگاران خارجی گفت: من تا آخرین قطره خونم می جنگم و تا گرفتن انتقام و سقوط رژیم صدامی از پای نخواهم نشست. این پیرمرد که همه افراد خانواده اش را از دست داده بود، گفت: این جنایات نمونه ای از صلح صدامی است.
هنگام بازدید خبرنگاران از ویرانه های شهر دزفول، جمع کثیری از مردم مصیبت دیده با سردادن شعارهای الله اکبر، لا اله الا الله، مرگ بر امریکا، مرگ بر اسرائیل و مرگ بر صدام، نفرت و انزجار خود را از اقدامات جنایت بار مزدوران صدامی و حمایت های وقیحانه سازمان های بین المللی به اصطلاح مدافع حقوق بشر از رژیم عراق ابراز داشتند.
در میان شهدای این جنایت، خانواده ٢٥ نفره آرین پور به چشم می خورد که تا ظهر دیروز جنازه های ١٢ تن از آنان از زیر آوار خارج شده بود و تلاش برای خارج کردن سایر اجساد این خانواده همچنان ادامه داشت.
همین گزارش حاکی است که مردم عزادار دزفول در گفت وگوهایشان با خبرنگاران، از آنان می خواستند تا ندای مظلومیت مردم مسلمان ایران را به گوش جهانیان برسانند و به مردم حق طلب جهان بگویند، درحالی که صدام ادعای صلح طلبی می کند، مرتکب چنین جنایات هولناکی می شود.
خبرنگار روزنامه آساهی ژاپن - که یک ماه است در ایران به سر می برد، در پایان مشاهدات خود از ویرانه های حمله موشکی به شهر دزفول گفت که معلوم نیست صدام با این گونه اعمال کورکورانه چه چیزی را می خواهد ثابت کند. اگر می خواهد مردم را بترساند، پس از این همه حملات، اگر مردم ترسو بودند، تاکنون باید شهر را خالی می کردند. این موضوع باعث تعجب من است که چرا درحالی که پایگاه های نظامی ایران از گزند عراقی ها در امان است، آنان تاکنون چندین بار مردم غیرنظامی شهر دزفول را هدف گلوله های خود قرار داده اند. وی اظهار کرد که اخبار