سه ماه اول سال ٨٢، توانست مقداری از اوضاع بد اقتصادی خود را اصلاح کند. رژیم عراق که بعد از جنگ اکثر تسلیحات خود را از این کشور خریداری می کرد، بدین وسیله به طعمه بسیار خوبی برای فرانسه به اصطلاح سوسیالیست مبدل شد. طبق برآوردها، اکنون رژیم عراق به بزرگ ترین خریدار کالاهای فرانسوی تبدیل شده است و ناظران آگاه اظهارنظر کرده اند که این خریدهای نظامی براساس قراردادهایی به میزان ٢٠ تا ٣٠ میلیارد فرانک برآورد خواهد شد. ازطرفی، امریکا نیز که از سال ١٩٧٥ به تلافی تحریم نفتی اعراب در ١٩٧٣، عده ای از کشورهای عربی را در لیست تحریم صدور کالا قرار داده بود - هنگامی که این خوان گسترده را در اوج بیکاری غرب مشاهده کرد و خصوصاً باتوجه به اینکه تورم در غرب بیداد می کند، این تحریم را شکست و ٦ فروند از هواپیماهای ال١٠ را به عنوان اولین اقدام به حکومت صدام تحویل داد.

آمارها نشان می دهد که جز زمینه های نظامی که جدیداً از سرگرفته شد، بازار خرید از امریکا نیز در سال ٨١ نسبت به سال ٨٠، ٢٦% افزایش داشت. بدین ترتیب، تهاجم نظامی عراق علیه ایران بازار بسیار خوبی را برای کشورهای غربی فراهم ساخت و جز هدف های سیاسی که دراین میانه توسط امریکا و عمالش اعمال می گردید، این جنگ سبب گردید تا خریدهای کلان نظامی - اقتصادی رژیم سرسپرده عراق به میزان زیادی به کمک اقتصاد غرب آید؛ پولی که اکثراً از مخارج عمران مردم محروم کشورهای عربی برداشته شده و به صدام تحویل می شود تا ماشین جنگی خود را هرچه بیشتر به جلو ببرد. کشورهای غربی نیز به خاطر پول بادآورد ه ای به میزان ٣٠ میلیارد دلار که ازطرف مرتجعین عرب به سرکردگی رژیم آل سعود به صدام پرداخت شده بود، علاوه بر نقشه های سیاسی، جهت حل معضلات اقتصادی خود با شتاب به سوی رژیم عراق برای بستن قراردادهای جدید هجوم آوردند. رژیم بعثی عراق که به خاطر طولانی شدن جنگ، علاوه بر مشکل جبهه ها، موقعیت داخلی خود را در خطر می دید، یک سلسله قراردادهای عمرانی داخلی را با این کشورهای غربی به امضا رسانید تا هم وجهه بین المللی خود را دال بر ثبات اقتصادی نشان دهد و هم به مردم عراق اثبات نماید که جنگ در راه چرخش برنامه های عمرانی وقفه ای ایجاد نکرده است. تنها در نیمه اول سال ١٩٨١، صدام مزدور قراردادهایی به مبلغ ١٥ میلیارد دلار منعقد ساخته و در پایان همان سال بازارهای بغداد مملو از کالاهای مصرفی ساخت غرب شد. علاوه برآن، خریدهای تسلیحاتی بسیار مهمی چون خرید ١٢ میلیارد دلاری از فرانسه تا سه ماه اول سال ٨٢، صورت گرفت، همچنین طی سال ٦١، قراردادهای هنگفتی چون قرارداد استخراج نفت با شوروی، جاده سازی با انگلیس به ارزش ١٨٢ میلیون پوند، نیروگاه های برق و خطوط راه آهن با فرانسه، به میزان ٥ میلیارد فرانک به امضا رسید. مضاف بر آن، پروتکل هایی اقتصادی نیز بین عراق و ترکیه، چین، اردن، اندونزی، یوگسلاوی و بعضی کشورهای دیگر منعقد شد. این خریدها تا آنجا بالا رفت که خبرگزاری اوپک، بر پایه بررسی مجله اقتصادی میدل ایست