به علاوه، هم اکنون بین ١٠٠٠ تا ١٢٠٠ مستشار و کارشناس روسی در نیروی هوایی و دریایی و زمینی عراق کار می کنند، اما درعین حال، دفتر حفظ منافع امریکا در سفارت بلژیک در بغداد بیش از هر سفارتخانه تمام عیاری که دولت متبوعه آن با عراق روابط کامل دارد، عضو و کارمند دارد. درحالی که روابط سیاسی عراق و امریکا مجدداً برقرار نشده، پرزیدنت صدام حسین رهبر عراق، این هفته در یک نشست مطبوعاتی اشاره کرد که هرگاه محیط سیاسی موجود بین امریکا و عراق یک محیط سالم شود، او خواهد کوشید که روابط عراق با امریکا را که درپی پیروزی رژیم صهیونیستی در جنگ خاورمیانه (١٩٦٧ م) قطع شد، از نو بنا کند. یک دلیل تغییر تدریجی نظر عراق ظاهراً کمک نظامی شوروی به ایران در اوایل جنگ ایران و عراق بوده است. دیپلمات ها همچنین به کمک های مالی و دیگر کمک هایی که کشورهای خاورمیانه و عرب مانند عربستان سعودی، کویت و اردن به عراق کرده اند، اشاره می کنند که این کشورها دوست امریکا هستند. موضوع دیگری که نظر عراق را درباره امریکا بهتر کرده، طرح موضوع صلح پرزیدنت ریگان برای منطقه خاورمیانه است که تقریباً دو ماه پیش آن را مطرح کرد. طرح پیشنهادی پرزیدنت ریگان خواهان خودمختاری فلسطینیان در مناطق اشغالی اسرائیل با مشارکت اردن است. مقامات عراقی طرح صلح جدید رئیس جمهوری امریکا را منصفانه تر تشخیص دادند. میدلتون در پایان مقاله خود نوشته است: دیپلمات های خارجی می گویند مصلحت اندیشی سپر اصلی سیاست خارجی فعلی دولت عراق است. این مصلحت اندیشی با ادامه یافتن جنگ ایران علیه عراق گسترش خواهد یافت، زیرا عراق بیش از آن یک میلیارد دلاری را که هر ماه از عربستان سعودی، کویت و سایر کشورهای خلیج فارس دریافت می کند، از دست می دهد و بالاخره اینکه به اعتقاد برخی دیپلمات های خارجی در بغداد، تنها میانجیگری آرام و بی سروصدای امریکا می تواند جنگ ایران و عراق را به پایان خود نزدیک کند.[١]

رادیو صوت الجماهیر از بغداد در یکی از بخش های خبری خود مطلبی را پخش کرد که علاوه بر بیان برخی ادعاها (مانند عقب نشینی داوطلبانه عراق از مناطق اشغالی خاک ایران و اشاره نکردن به شکست در عملیات های بزرگ) به موضوعاتی مانند تجاوز به خاک ایران در آغاز جنگ و تهدید توسعه جنگ به کل منطقه تصریح کرده است که به رغم ادعاهای صلح طلبانه رژیم عراق، جالب توجه است. در گزارش رادیو بغداد آمده است: شنوندگان عزیز، ما به اجبار وارد سرزمین های ایرانی شدیم و هنگام ورود ده ها کیلومتر در آنها رخنه کردیم، اما به آنها چشم طمع ندوختیم و مایل به ماندن در آنجا نبودیم، بلکه یک هفته بعد اعلام کردیم که آماده ایم درصورت موافقت تجاوزگران با حقوق مشروع ما، عقب نشینی کنیم.

[١] مأخذ ٧، صص ١٨و١٩، رادیو امریکا، ١/٩/١٣٦١.