گویی اتفاقی نیفتاده است و آن هوای طوفانی، جای خود را به یک هوای بهاری کوهستانی داد. قابل تصور نبود که آن طوفان شدید، به این سرعت به سکون و آرامش تبدیل شود. اما در آن سوی منطقة عملیاتی، براساس گزارش نیروهای اطلاعات، سمت ارتفاعات داخل ایران در سرچشمه های رودخانة «دویرج»، ابر پیچیده، سنگین و سیاهی بالا آمد. نیروها و فرماندهان، از وجود چنین ابری اظهارتعجب می کردند، اما به هرصورت، این طوفان همة مشکلات را برای رسیدن به منطقة عملیات حل کرد و نیروها به آرامی به خط رسیدند و زیر پای دشمن قرارگرفتند و در مکان های از قبل تعیین شده و در نقطة رهایی مستقر شدند. در این لحظات، فرماندهان ٤ تیپ عمل کننده، در تماسی با قرارگاه فرماندهی عملیات (فتح) اعلام آمادگی کردند. احمد کاظمی فرماندهی تیپ٨ نجف از قائم١، اعلام کرد: «من رسیده ام و همة نیروها در پای محور تجمع کرده اند.»[١] مرتضی قربانی فرمانده تیپ٢٥ کربلا از قائم٢ هم اعلام کرد: «من رسیده ام و مشکلی ندارم». زین الدین فرمانده تیپ١٧ علی بن ابیطالب(ع) هم از قائم٣ گفت: «من آماده هستم» و ابوشهاب فرمانده تیپ١٤ امام حسین(ع) از قائم٤ نیز اظهار کرد: «من پشت دویرج مستقر هستم.»

پس از اعلام رسیدن نیروها به نقطة رهایی، نگرانی تازه ای آغاز شد و آن صاف شدن هوا باوجود ماه و درنتیجه روشن شدن منطقه و ایجاد دید غیر مسلح نیروهای عراقی در محدودة اطراف نیروهای در خط و کمین بود؛ زیرا در این لحظات حساس، نیروهای خودی باید به آرامی و بدون جلب توجه دشمن، از نقطة رهایی حرکت می کردند و خود را تا پای کمین و معبرهای جلو دشمن می رساندند. این لحظات، لحظات حساسی بود و نیروهای عراقی بر این محورها که مسافت آنها از صد متر تا یک کیلومتر متفاوت بود، کاملاً دید و تیر داشتند. البته فرماندهان یگان ها برای زدن نیروهای کمین و تیربارهای دشمن پیش بینی هایی کرده بودند، اما درصورت هرگونه درگیری نیروها قبل از رسیدن به خط اوّل دشمن، نیروهای عراقی هشیار و با نیروهای خودی درگیر می شدند و این درگیری، سبب رعایت نشدن اصل غافلگیری می شد و اساساً درگیری با خط دشمن محسوب نمی شد. در این لحظات که وجود ماه با صاف و شفاف بودن هوا، مسیر عبور نیروها را تا مسافت نسبتاً طولانی روشن کرده بود، ذهن فرماندهان را به خود مشغول ساخته و سبب نگرانی آنها شده بود. راه حل این مشکل، متحمل شدن تلفاتی

[١] ٨ نجف اشرف، یک شب قبل وارد منطقة عملیاتی شده و در شیارهای مقابل ارتفاعات حمرین مخفی شده بودند، اما گل آلودشدن منطقه و ازبین رفتن مقداری از تجهیزات و مهمات نیروها در سیل که از روزهای قبل در شیارهای منطقه جاسازی شده بود، آغاز عملیات در ساعت مقرر را دچار مشکلاتی کرد. احمد کاظمی فرمانده قرارگاه قائم١ بعد از انجام دادن مذاکراتی با برادر حسین خرازی فرمانده قرارگاه فتح و هماهنگی با یگان هم جوار، قرار شد کمی دیرتر از یگان های هم جوار، عملیات خود را آغاز کند. (سند شماره ٧٧ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: "عملیات محرم"، گزارش راویان تیپ٨ نجف، راوی: صیادیان، صص ١٧ - ١٦.)