روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٢١٥ - روزشمارجنگ سه شنبه ١١ آبان ١٣٦١ ١٥ محرم ١٤٠٣ ٢ نوامبر ١٩٨٢
پشتیبانی کننده با استفاده از این پل به عمق منطقه روانه شدند و در کنار نیروهای محور اول قائم٤ (تیپ١٤ امام حسین(ع) و تیپ٨٤ خرم آباد)، ٦ کیلومتر از جادة چم سری - شرهانی را تصرف و پاک سازی کردند. با این اقدام، حدود ٦٠ درصد مأموریت این محور اجرا شد.[١]
مشکل قائم٤ در عبور از رودخانة "دویرج" همچنان لاینحل مانده بود. ناکامی نیروهای محور٢ (ربوط) و محور٣ (چم هندی) در عبور از رودخانه، فشار روحی بسیاری به نیروها وارد آورده بود. هرچند عده ای از نیروها بدون اسلحه موفق به عبور از رودخانه شده بودند، خیس شدن خرج های آر.پی.جی؛ نداشتن راه ارتباطی و تدارکاتی و کمبود اسلحة انفرادی و مهمات، امکان هر اقدام مؤثری را از آنان سلب کرده بود. درهرصورت، این نیروها با استفاده از اندک امکانات موجود و نارنجک، به نیروهای در خط عراق حمله کردند و موفق به شکستن خط شدند، اما به دلیل تداوم نداشتن در پیشروی، با مشکل مواجه شدند و عراق نیز با اطلاع از وجود مشکل در این قسمت، آتش پرحجمی را روی آنان اجرا کرد.
فشار شدید دشمن؛ نبود امکانات و مهمات کافی؛ قطع ارتباط دو سوی رودخانه؛ نبود راه تدارکاتی؛ غرق شدن تعدادی از نیروهای خودی در رودخانه؛ خیس بودن لباس نیروها؛ سرمای شب کوهستان و... سبب ناکامی نیروها در این ٢ محور شد. به همین دلیل، مسئولان تیپ، توان اصلی خود را صرف استفاده از محور اول (چم سری) کردند که تعدادی از نیروها در آغاز حرکت از نقطة رهایی و عده ای دیگر بعد از احداث پل چم سری، موفق به عبور از رودخانه شدند و هماهنگ با نیروهای محور دوم تیپ١٧ علی بن ابیطالب(ع)، بخشی از جادة آسفالتة چم سری - شرهانی را تصرف و منطقه را تا مقابل ارتفاعات ٤٠٠ (بخشی از ارتفاعات حمرین) پاک سازی کردند.[٢]
آنچه دراین میان برخی از مشکلات به ظاهر لاینحل را (مانند عبور از رودخانه طغیان کردة دویرج که در مسیر خود به ویژه در نقاط کم عرض و کوهستانی، با غرشی رعب انگیز همه چیز را با خود می برد) قابل تحمل می کرد، توان روحی و ارادة مردانی بود که در سیاهی شب، با اتکا به خدا، فقط به انجام وظیفة خود می اندیشیدند. شدت جریان آب را شاید تاحدی بتوان از سخنان محسن رخصت طلب راوی قرارگاه لشکر٣ صاحب الزمان(عج) (قرارگاه تاکتیکی قائم) در این عملیات، دریافت:
سرعت و قدرت آب به میزانی بود که لوله های قطور فولادی به طول ١٠ متر و قطر ٧٠ سانتی متر را که برای ساختن پل به منطقه آورده بودند، با خود برده و لوله هایی به این عظمت را به هم پیچانده بود. نیروها در چنین شرایطی به آب زدند و فقط خدا می داند که چگونه عبور کردند؟! بعضی ها که به داخل آب رفتند، چند صد متر جلوتر، خود را به آن طرف رودخانه رساندند[٣]
در چنین وضعیتی، ابوشهاب فرمانده تیپ١٤ امام حسین(ع)، به فرمانده محور دستور داد: به همة بچه ها بگویید که چه درحال اقامت، چه درحال راه رفتن و چه درحال جنگیدن و در هر حالی که هستند، نماز صبح خود را بخوانند[٤]در این وضعیت دشوار، نیروهای این تیپ موفق
[١] سند شماره ١٥١/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: دفترچة ثبت جنگ راوی لشکر٣ فتح در عملیات محرم، (راوی: رخصت طلب)، ٣٠/٧/١٣٦١ تا ٢٠/٨/١٣٦١، صص ٤٦ و ٤٧؛ و - سند شماره ٧٥/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش راوی تیپ١٧ علی بن ابیطالب(ع) در عملیات محرم (راوی: تاج آبادی)، آبان ١٣٦١، ص١٦.
[٢] سند شماره ١٩٥٥/پ ن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: مصاحبه با برادر رخصت طلب راوی لشکر٣ صاحب الزمان(عج)، ص١٧؛ و - سند شماره ٧٤/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش راوی تیپ١٤ امام حسین(ع) در محور قائم٤ در عملیات محرم، (راوی: یدالله محمدی)، صص ٩ - ٨ و ١٤ - ١٣.
[٣] مأخذ ٦، بخش اول.
[٤] مأخذ ٦، بخش دوم، ص١٧.