دسته از سودجویان که نشسته و منتظرند تا ببینند در کجا ناهنجاری پیش می آید[که] آن را تشدید کنند و درآمد نامشروع کسب نمایند، مبارزه[خواهد کرد] و درصدد شناسایی آنها نیز خواهد بود.

درحال حاضر، با به دست آوردن هر دلار که از نفت عاید ما می شود، اگر سرمایه گذاری مؤثر نکنیم نسل ٢٠ سال آینده ما را نفرین خواهند کرد، چراکه این نفت چیزی نیست که جایگزین شود و ما اگر از یک دلار حاصل از فروش نفت سرمایه گذاری مؤثر نکنیم که آن سرمایه گذاری ایجاد آن یک دلار را نکند، درواقع ثروت خود را از دست داده ایم و نسل آینده هیچ وقت ما را نخواهد بخشید. مصارف جنگی، مصارفی نیست که دائماً برای ما وجود داشته باشد. وقتی به مرحله ای رسیدیم که تثبیت[وضعیت] سیاسی و نظامی ما مسجل شد، مطمئناً آن هزینه ها صرف سرمایه گذاری خواهد شد تا تأمین درآمد نسل آتی را بنماید. البته، سیاست دولت هم بر این مبنا نیست که مردم را همیشه درحالت تنگنا و فشار قرار دهد. بنابراین، نیازهای اساسی مردم به نحو مطلوبی که رفاه مصرف کننده تأمین شود، ازسوی دولت فراهم خواهد آمد. منتها، این امر نیاز به زمان دارد که البته نه زمان دراز، بلکه ان شاءالله با رفع مشکلات و نابسامانی ها که درحال حاضر مقدار زیادی از آن رفع شده، صورت خواهد گرفت.

وی اضافه کرد: کنترل و گذشتن از این بحران ارزی که سال گذشته ما را تهدید می کرد، خطر کمی هم نبود. تمام کشورهای خارجی نشسته بودند تا براساس پیش بینی های نوبری و بنی صدر ملعون ببینند ما در چه زمانی زنگ ورشکستگی را به صدا درخواهیم آورد. آنها مرتب در روزنامه های خارجی اعلام می کردند که ما تخت طاووس و یا چه ها را فروخته ایم، چون اصلاً برای آنها باورکردنی نبود باتوجه به امکانات موجود و هزینه های جنگی و وابستگی های اقتصادی و نیازهای داخلی، ما چگونه داریم این جنگ را ادامه می دهیم و چگونه مردم به زندگی خود ادامه می دهند و این فقط به دلیل قبول محدودیت های موجود بود که مردم پذیرفتند و بدان عمل کردند و فعلاً به خواست خدا، شرایط در مسیر عادی افتاده که در وهلة اول گذشتن از این بحران را ما در سیستم بانکی حس می کنیم و در وهلة بعد، مردم این موضوع را در زندگی عادی خودشان حس خواهند کرد.»

دکتر نوربخش به عوامل تورم و تبعات روانی آن در جامعه اشاره کرد و گفت: «تورم به حالت مختلف بستگی دارد. که یکی از آنها حالت روانی جامعه است که اگر این حالت روانی از حالت ثبات خارج شود، تشدید مصرف می کند و چنانچه به جامعه آرامش داده شود، وضع به حالت عادی بازخواهد گشت.» وی افزود: در نیمة دوم سال ١٣٦١، ما امکان ورود کالای بیشتری را داریم، چراکه خیالمان ازنظر ذخائر ارزی راحت است و همان طورکه گفتم، ذخائر ارزی کشورمان به سطح مطلوب رسیده و ما باید به موازات این موضوع آن حالت روانی جامعه را نیز عادی کنیم.

درحال حاضر، بیش از ٤٠ تا ٥٠ کشتی در بنادر کشور در نوبت تخلیة کالا می باشند و این فقط مردم هستند که می بایست با مسئولان همراهی کنند تا مصرف کاذب از بین برود و به غیر از کمک مردم این امر مهم امکان پذیر نیست و نیز مردم ایثارگر و شهیدپرور ایران مطمئن باشند که دولت درصدد است کالاهای ضروری را بیشتر عرضه کند و جلو بازار سیاه و کمبود کالا گرفته شود.»[١]

[١] مأخذ ٤، ص٢.