١. هزینه تولید که انرژی های جانشین نفت به مراتب بیشتر از نفت بوده و انرژی های جانشین درصورت ارزانی نفت امکان رقابت با آن را از دست داده و تلاش دراین زمینه کاهش می یابد.

٢. چون بهره برداری از منابع دیگر نفت ازجمله منطقه دریای شمال (انگلستان) هزینه های گزافی دربردارد، با کاهش قیمت نفت، استخراج از این منابع مقرون به صرفه نخواهد بود و درصورت عدم بهره برداری از این منابع، تقاضا برای نفت اوپک افزایش یافته که خود افزایش قیمت نفت را در بر خواهد داشت.

٣. برای علاقه مندنمودن بخش خصوصی به سرمایه گذاری در رشته نفت، لازم است که قیمت نفت در حد بالایی بماند، زیرا قیمت نفت باید متناسب با سرمایه گذاری های کلان موردنیاز برای کشف نفت و ریسک های مربوطه باشد.

٤. باتوجه به ذخیره سازی کمپانی های نفتی [که] مخصوصاً بعد از انقلاب اسلامی انجام می دهند تا در موقعیت مناسب، نفت ذخیره را به قیمت بالایی بفروشند، درصورت کاهش قیمت نفت دچار زیان کلانی خواهند شد.

٥. باتوجه به اینکه کمپانی های نفتی واسطه ای برای خرید نفت از تولیدکنندگان و فروش آن می باشند، با کاهش قیمت سود آنها کاهش خواهد یافت.

٦. اگر قیمت نفت کاهش یابد، قدرت خرید کشورهای صادرکننده نفت که اغلب واردکننده مصنوعات غربی هستند، کاهش یافته و درنتیجه رکود بازارها و صنایع غرب بیشتر گشته و بیکاری که در غرب یکی از مشکلات بزرگ است، افزایش خواهد یافت.

٧. با کاهش قیمت نفت مالیاتی که دولت های غربی از کمپانی های نفتی اخذ می کنند کاهش خواهد یافت.

٨. کاهش قیمت نفت [وابسته] به سیستم بانکی غرب می باشد؛ ذخایر ارزی کشورهای صادرکننده نفت مخصوصاً در ده ساله اخیر، بانک های امریکا و غرب را به گردش درآورده و باتوجه به محروم کردن این بانک ها از ارز ایران بعد از انقلاب اسلامی و کاهش تولید اوپک، اگر قیمت ها کاهش یابد سپرده های تولید کنندگان نفت مخصوصاً عربستان و کویت کاهش یافته و درنتیجه ضرر زیادی برای این بانک ها به دنبال خواهد داشت. باتوجه به مسائل فوق، احتمال کاهش قیمت نفت از حد کنونی خیلی ضعیف می باشد.»[١]

[١] مأخذ ٢١، بخش دوم، صص ٣٣ تا ٣٦.