امریکا، تأمین شد. بنابراین، لازم بود هرچه سریع تر، گروگان ها آزاد شوند. البته آن موقع فکر می کردیم که گروگان ها را محاکمه می کنیم، ولی این کار آرمان زیادی می خواست که توطئه های جهانی را علیه ما سازمان می داد، درنتیجه، نگهداری گروگان ها کار معقولی نبود و به همین دلیل با دورنگری که رهبر انقلاب داشتند، آن فرمان تاریخی را صادر و موضوع را به مجلس واگذار کردند و مجلس هم طبق نظر امام، آن مصوبه را به دولت ابلاغ و دولت هم اجرا کرد و درحال حاضر با بررسی این موضوع، احساس می کنیم که صحیح بوده است.

وی درباره بیانیه الجزایر و آرای مخالفان محتوای بیانیه گفت: من نماینده دولت در امضای بیانیه الجزایر بودم و این بیانیه، برخلاف هوچی گری های بنی صدر، هیچ الزام قانونی برای دولت ایجاد نمی کرد. یک مصوبه قانونی بود که از شورای نگهبان هم رد شده بود و دولت، افتخاراً و بنابه مسئولیت شرعی دخالت کرد و بیانیه را به امضا رساند و من نه به این دلیل که امضاکننده بیانیه الجزایر بودم، بلکه درحال حاضر هم معتقد هستم که این بیانیه بهترین راه حلی بود که باتوجه به شرایط و امکاناتی که ما داشتیم، می توانستیم برای پایان موضوع گروگان ها پیدا کنیم. ضمن آنکه مخالفان بیانیه الجزایر، بنی صدر و نوبری بودند که یکی در فرانسه و دومی در دامان عمو سام است. لیبرال ها و نهضت آزادی را همه شناخته اند و منافقان هم چهره شان شناخته شده است؛ اینها مجموعاً طیف مخالفان بیانیه بودند که به دولت حمله می کردند و محکوم می کردند که دولت، مملکت را به امریکا فروخته و الآن چهره هایشان برملا شده و معلوم شده است از چه موضعی حرف می زدند و تمام این چهره های مخالف با نیت های پلید، به سراغ قضیه رفتند.

نبوی درباره توافقات انجام شده براساس بیانیه و نتایج کنونی آن نیز افزود:

«براساس بیانیه الجزایر، قرار بود دارایی ها، اموال و سپرده های ما، دربرابر آزادی گروگان ها به انضمام اموال شاه و بستگانش به ما برگردد. درحال حاضر، ما از کل حدود ١٠ میلیارد دلار که از امریکا طلب داریم، حدود ٤ میلیارد دلار دریافت کرده ایم و برای ٥/٣ میلیارد بدهی های خودمان به بانک های امریکایی که باید قسطی می پرداختیم، مهلت گرفتیم و آن را یک جا پرداخت کردیم. ٣ میلیارد دلار هم در حساب الجزایر در انگلستان یا هلند است که از این مقدار، ٥/١ میلیارد اختلاف حساب است که بعد از حل، سهم ما به حسابمان می آید و سهم امریکایی ها هم به حساب آنها می رود. یک میلیارد، تضمین بدهی های ما به شرکت های امریکایی است که در اختیار داوری بین المللی است. ٣٠٠ میلیون دلار هم در بانک امریکایی فدرال رزرو است که متعلق به ماست. وقتی اختلاف ٥/١ میلیارد حل بشود، آن هم به ما برمی گردد. البته، مقداری هم اعتبارهای اسنادی و ضمانت نامه در بانک های امریکایی است که روی آنها اختلاف و دعوا داریم. درباره ثروت های شاه و بستگانش، همان روزی که بیانیه امضا می شد، ما به صراحت گفتیم که این حرکت، یک حرکت سیاسی و سمبلیک به منظور ناامن کردن امریکا برای نوکران امریکا است که