در روزنامة کیهان، امروز متن استفتایی به چاپ رسید که در آن، امام خمینی ملاک عمل شرعی حضور در جبهه ها را به تشخیص مسئولان ذی ربط موکول کرده است. متن سؤال و جواب به این شرح است:

[سؤال:] «برای کسانی که به تحصیل علوم اسلامی یا علوم جدید اشتغال دارند یا به انجام وظایف دیگر برای خدمت به جمهوری اسلامی مشغول اند، آیا رفتن به جبهة جنگ مقدم است یا آنکه به کار خود ادامه دهند؟ لطفاً وظیفة شرعی را بیان فرمایید.

[جواب:] درحال حاضر تمام افرادی که قدرت دارند به جبهه بروند، باید به مقامات مسئول مراجعه کنند و چنانچه تشخیص دادند که جبهه به آنها نیاز دارد، واجب است به جبهه بروند و بر هر کار دیگری مقدم است.»[١]

ایران به دلیل تحریم های نظامی و محدودیت هایی که کشورهای غربی برای خرید سلاح و مهمات ایجاد کرده اند، نیازهای تسلیحاتی و نظامی خود را از بازارهای آزاد تأمین می کند. دراین باره امروز هاشمی رفسنجانی در خاطرات خود نوشت:

«عصر، ملاقاتی با مسئول بازرگانی بنیاد مستضعفان داشتم. آقای مهری به سیاست های تمرکزی و جلوگیری از رونق بخش خصوصی اعتراض داشت و کسی را همراه خود آورده بود که پیشنهاد فروش اسلحة پیشرفته - مثل موشک های هارپون و فونیکس و هواپیماهای اف١٤، اف٤ و اف١٦ - می داد که در ایران هم تحویل داده می شود. گفتم که از این ادعاها زیاد بوده و عمل نشده است. اگر راست می گوید، هارپون را سریعاً تحویل ایران دهد که قرار شد اقدام کنند.»[٢]

احمد عزیزی قائم مقام وزارت خارجة ایران، در دیدار با ویل بولدیروف سفیر شوروی در تهران، دربارة موضع شوروی دربرابر جنگ تحمیلی مبنی بر اینکه ادامة جنگ، به نفع امپریالیزم و به زیان دو ملت ایران و عراق است، گفت:

«این جنگی است که به دست صدام و با حمایت یاران و مزدوران امریکا و استکبار جهانی به ملت ما تحمیل شده است و بی شک، تلاش برای خاتمة جنگ، بدون افشای متجاوز، مجازات او و بدون قضاوت مسئولانه دربارة ستمی که در جریان جنگ تحمیلی بر میهن اسلامی ما رفته است، به امریکا و مزدوران امریکا در گوشه وکنار جهان فرصت خواهد داد که این چنین، همة انقلاب های اصیل را مورد تهاجم و تجاوز قرار داده و با واردکردن صدمات اساسی به منابع انسانی، مادی، اقتصادی و نظامی مستضعفان، به سلامت از مهلکه خارج شوند.»[٣]

[١] روزنامة کیهان، ٩/٨/١٣٦١، ص٣.

[٢] کارنامه و خاطرات هاشمی رفسنجانی، (پس از بحران) ١٣٦١، به اهتمام فاطمه هاشمی، تهران: دفتر نشر معارف انقلاب، چاپ اول: ١٣٨٠، ص٢٩٢.

[٣] مأخذ ٣، ص١٥.