منطقه عملیاتی محرم، منطقه ای کوهستانی است که در جنوب شرقی دهلران و در غرب عین خوش قرار دارد. ویژگی مهم این منطقه، وجود ارتفاعات حمرین است که خط مرزی قراردادی ایران و عراق، قبل از تجاوز این کشور به ایران بود. بلندترین قله آن به ارتفاع ٤٠٠ متر و تپه ٢٩٨، داخل خاک ایران قرار دارد.

تپه ١٧٥، در خاک عراق واقع شده و بر محور ارتباطی مهم عین خوش - چم سری - شرهانی - زبیدات مشرف است. اهمیت این رشته ارتفاعات، بدین سبب است که میدان دید و تیر وسیع و پردامنه روی مناطق داخل خاک ایران و عراق را فراهم می کند.

یکی دیگر از عوارض طبیعی منطقه، رودخانه های فصلی چیخواب، دویرج و میمه است که هنگام طغیان آب، گاه ارتفاع آن به ١٠ برابر معمول (به طورمعمول حدود ٣٠ سانتی متر است) می رسد. منطقه کلی عملیات، در حوزه مأموریت سپاه چهارم عراق قرار داشت و اجرای پدافند از منطقه عملیاتی محرم، به عهده لشکر١٠ زرهی عراق بود. هدف این عملیات، تصرف تمام ارتفاعات سرکوب منطقه و قرارگرفتن در موضع برتر راهکنشی، با راندن دشمن به دشت باز بود.[١]

ضمیمه گزارش٤٢: متن سخنرانی آقای رجایی خراسانی و بازتاب آن در نشریه لوموند

گزیده ای از سخنان آقای رجایی خراسانی، نماینده ایران در سازمان ملل به شرح زیر است:

«آقای رئیس، امروز یکی از حساس ترین و مهم ترین روزهای تاریخ سازمان ملل متحد است. امروز برای نخستین بار قرار است اقدام شجاعانه و بزرگی که پس از ٣٥ سال انتظارش را داشتیم، صورت بگیرد. امروز قرار است که سازمان ملل علیه ستم و خودکامگی و تجاوز بایستد. البته ما خبر داریم که سازش کاری ها زیاد است و مشکلات نیز فراوان؛ به الگوهای دیپلماتیک نیز کاملاً آشنا هستیم، می دانیم که بعضی بهانه می آورند که باید با پایتخت های کشورهای خود مشورت کنند. اینها به جای خود محفوظ؛ آنچه مسلم است این است که امروز سازمان ملل، امتحان نهایی خود را می گذراند و هرکس آنچه که در چنته دارد، در طبق اخلاص ارائه خواهد داد. آقای رئیس، نمایندگی من در موارد عدیده ای در این اجلاس و در دیگر اجلاس های سازمان ملل متحد، موضع خود را در قبال مسئله اعتبارنامه اسرائیل اعلام کرده است. متأسفیم که کشورهای اسلامی، امسال نتوانستند بر موضع واحدی در قبال این مسئله اتفاق کنند و درنتیجه، برخی از نمایندگان انتظار دارند که سال بعد شرایط بهتری برای برخورد با این مسئله فراهم شود. ایشان تصمیم گرفتند که طی نامه ای مخالفت خود را با استوارنامه اسرائیل اعلام کنند؛ ما نیز این نامه را امضا کردیم، ولی ما دلیلی برای موکول کردن این مسئله به سال بعد نداریم. در روزهای اخیر، ما گفت وگوهایی درمورد به رسمیت شناختن اسرائیل توسط برخی از کشورهای عربی هم شنیده ایم؛ هرچند که این گفت وگوها هنوز تحقق پیدا نکرده، ولی چنان به نظر می رسد که اگر این طرز تفکر ادامه یابد، شناسایی اسرائیل به وسیله برخی از کشورهای عربی چندان دور هم نباشد. هم اکنون یکی از کشورهای عربی به شناسایی اسرائیل تن در داده است. فقط زمان لازم است که اوضاع به همین منوال ادامه یابد و برخی دیگر از کشورهای عربی هم به پیروی از این کشور، اسرائیل را به رسمیت بشناسند. بنابراین سال آینده ممکن است حتی طرح مسئله اعتبارنامه اسرائیل، اصولاً موضوعیت خود را از دست داده باشد. بنابراین، ما اجازه نمی دهیم که چنین وضعی پیش بیاید و تمام کسانی که به حقوق غیرقابل انتزاع فلسطینیان اعتقاد دارند، باید با تمام امکانات خود علیه هر اقدامی که این حق را زیر پا بگذارد، مبارزه کنند. حتی اگر این گونه اقدامات به وسیلة برخی از کشورهای اسلامی هم صورت بگیرد، هیچ کس نباید مجاز باشد که آرمان فلسطین را خفه کند.

متأسفانه برخی از کشورها توپ تو خالی امریکا را مبنی بر خروج از سازمان ملل، خیلی جدی گرفته اند؛ ما معتقد نیستیم که امریکا این تهدید را عملی خواهد کرد. گیریم که بکند، بیمی از تهدیدهای امریکا نداریم. فقط چند کشور اسلامی قادرند که کسر بودجة ناشی از خروج امریکا از سازمان ملل متحد را تأمین کنند. ما به نوبة خود آماده ایم بخشی را دراین مورد بپردازیم و حتی حاضریم بیش از بخش خود بپردازیم. من طبق دستور دولتم، موظفم که آمادگی دولت خود را برای تأمین این کسر بودجه اعلام کنم و از دیگر کشورهای اسلامی بخواهم که از مشارکت در این برنامه مضایقه نکنند. فردا صبح طی نامه ای رسماً از برادران مسلمان خود خواهم خواست که نظر دولت خود را در اجرای این مهم رسماً بیان نمایند و خوشحالم که نماینده لیبی هم اکنون آمادگی کشور خود را برای کمک به بودجه سازمان اعلام کرده است. ما می دانیم که برخی، مشکلاتی را مطرح می کنند و بهانه هایی را ایراد می کنند. برخی حتماً معتقدند که باید با

[١] محمد درودیان، سیری در جنگ ایران و عراق، (از خرمشهر تا فاو)، جلد دوم، تهران: ستاد مشترک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی - مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، چاپ چهارم، اسفند ١٣٧٥، ص٤٣.