وی درطول این دوره بارها به بهانه های مختلف در جمع نظامیان این کشور سخنرانی کرد و همچون یک استاد درس نظامی دورة افسری، برای آنان از خسارت های عظیم عقب نشینی بدون دستور و بدون سازمان، جایگاه و کارکرد نظم در میان یگان ها و فواید آموزش مستمر گفت. بخش هایی از سخنان صدام حسین دراین باره چنین است: «مردان در تمامی شرایط سخت و پیچیده نبرد می کنند و با تمامی دشواری ها و پیچیدگی ها در موضع خود باقی می مانند تا اینکه تصمیم فرماندهی کل به آنها برسد و شما دیدید که در موضع خود پایدار ماندید و به خوبی نبرد و به طور منظم عقب نشینی کردید و خسارات وارده به شما به حمد خدا جزئی بوده است، ولی اگر وضع شما درهم ریخته شده بود و همبستگی روحی و اداری فی مابین شما از بین رفته بود، شاید نیمی از شما به شهادت می رسیدید و نیمی از باقیمانده مجروح و شاید پنج یا شش نفر سرافکنده باز می گشتند.

مهم ترین شرط عقب نشینی قابل کنترل آن است که دستور عقب نشینی از مقر صلاحیت دار صادر شود و هر وقت مقر صلاحیت دار بگوید بدین نحو عقب نشینی کنید باید به همان نحو رفتار شود. اما کسی که بدون کنترل و فرماندهی عقب نشینی کند، خود را بدون آنکه بتواند شرافت نظامی [را] به طور لازم و بایسته حفظ کند درمعرض مرگ قرار می دهد. [...] از قوانین جنگ های درازمدت این است:

ارتش که بتواند عناصر آموزش دیده و زبده بیش از ارتش مقابل جهت جبران تلفات فراهم آورد، یکی از عوامل اصلی پیروزی این ارتش بر ارتش مقابل خواهد بود. بنابراین، هر اندازه که سطح عناصر جبران کننده به جای سربازانی که شهید یا زخمی شده اند پایین باشد این امر بر نتیجة جنگ درازمدت اثر خواهد گذاشت. [...] جنگ درازمدت به ویژه جنگ تدافعی مستلزم تشکیلات و سازماندهی اضافی علاوه بر واحدهای اصلی ارتش است.

چنانچه این واحدها و سازماندهی های جدید ازنظر آموزش و آمادگی فکری و روحی به سطح خوبی نرسند، اثر منفی بر ارتش خواهد گذارد. من وقتی از آموزش سخن می گویم به انضباط شدید نظامی بر دیگر امور اولویت می دهم. اگر انضباط نباشد. فرماندهان قدرت فرماندهی و صدور دستورات را از دست خواهند داد. [...]

ما می بینیم که به یک گردان تانک که در جبهة فلان تیپ تمامی آمادگی ها را برای حملة متقابل داشته است به طور ناگهانی مأموریت آن به حمله در جبهة یک تیپ دیگر که به هیچ وجه از آن شناسایی ندارد، تغییر یافته است و این امر برای ما مشکلات بسیار و شاید خسارات سنگینی به بار آورد و شاید چنین واحد یا سازمانی نتواند به هدف های خود تحقق بخشد و