چند روز پس از این اظهارات نیز شورای عالی دفاع با حمایت همه جانبه از مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق، ایجاد پایگاه و پادگان نظامی برای مبارزان عراق و تدارک نظامی مجلس اعلا را برعهدة سپاه قرار داد و درپی آن محسن رضایی اعلام کرد که به محض آمادگی مجلس اعلا آمادة واگذاری اقلام درخواستی و تأمین آنها هستیم. پس از این بود که اطلاعیه ها و بیانیه های فراوانی در حمایت از مجلس اعلا در داخل و خارج از ایران انتشار یافت که حمایت و اعلام آمادگی اسرای عراقی برای همکاری، از مهم ترین و کارسازترین اقدامات دراین باره بود.

١٢. اوج گیری تنش در روابط سیاسی ایران و فرانسه

پس از گذشت نزدیک به ١٥ ماه از اخراج گی ژورژی سفیر فرانسه از ایران که در اعتراض به اقدام فرانسه در پناه دادن به رجوی و بنی صدر و تخصیص امکانات تبلیغاتی به آنها صورت گرفته بود، دولت فرانسه ژوزف پائولی را برای تصدی پست سفیری به ایران معرفی کرد. وزارت خارجة ایران نیز در روز بعد با احضار کاردار فرانسه اعلام کرد تا زمانی که سیاست های خصمانة دولت فرانسه علیه ایران و حمایت از تروریست های ایرانی پناه گرفته در آن کشور ادامه داشته باشد، ایران از پذیرفتن سفیر جدید فرانسه خودداری خواهد کرد.

نخست وزیر بعداً دربارة نپذیرفتن سفیر جدید فرانسه گفت: «مردم ما به وسیلة سلاح های فرانسوی کشته می شوند، فرانسوی ها از منافقین حمایت می کند و علی رغم حکم قطعی و صریح دادگاه، دولت فرانسه یک میلیارد دلار از پول های ما را پرداخت نمی کند با این وضع آمدن سفیر چه فایده ای دارد.» درپی این اقدام کلود شسون وزیر خارجة فرانسه، اعلام کرد که ایران از پذیرفتن سفیر آن کشور خودداری نکرده است، بلکه خواستار تعویق چند هفته ای ورود سفیر جدید فرانسه شده است.

روزنامة فیگارو دراین باره اطلاعات بیشتری داد و اعلام کرد: طبق سنت دیپلماتیک، سفیر جدید قبلاً ازطرف دولت فرانسه به ایران معرفی شده بود و باتوجه به عدم مخالفت ایران با پذیرش وی، وزارت امور خارجة فرانسه استنباط کرده بود که ایران با اعزام سفیر جدید آن کشور مخالف نیست.

رادیو امریکا نیز به نقل از مفسران سیاسی، این اقدام ایران را تحقیر علنی دولت در انظار عمومی تلقی کرد.

خبرگزاری فرانسه نیز با دوره بندی روابط سرد ایران و فرانسه پس از انقلاب و اشاره به پناهندگی شاپور بختیار به فرانسه، تحویل هواپیماهای جنگی میراژ به عراق در بحبوحة جنگ تحمیلی و اعطای پناهندگی به بنی صدر و رجوی، این اقدام ایران را گام دیگری در وخامت روابط سیاسی دو کشور ارزیابی کرد.

پس از به وجودآمدن این وضع، دولت فرانسه به جای جبران عملکرد غلط خود در قبال ایران، در سیاستی اعلام نشده، هم بر شدت اقدامات دیپلماتیک خود علیه ایران افزود و هم با ادامة رفتار گذشتة خود از مخالفان نظام حمایت کرد. در اواخر این دوره، دبیر ملی و سرپرست امور