رساله نفس - ابن سينا - الصفحة ٨ - باب اول «در بيان حد نفس»

كند (بايد كه) [١] هر «قوتى» [٢] كه فعل كند نفس باشد و نه چنين است. و اگر گوئيم (كه) [٣] نفس قوتى است كه فعل بقصد و اختيار كند، (پس) [٤] نفس نباتى ازين حدّ بيرون «ماند». [٥] و اگر گوئيم (كه) [٦] نفس قوتى است كه افعال متقابل و مختلف كند، نفس فلكى [ازين حدّ] [٧] بيرون «ماند» [٨]، پس «طريق» [٩] ديگر سپريم تا از اين خلل [ايمن و] [١٠] سلامت يابيم. و اين قوتها [را] [١١] جز «بطريق» [١٢] افعال نتوان «شناخت». [١٣] و افعال اين «بجسم باشد» [١٤] يا اندر جسم، پس جسم «اندرين» [١٥] تحديد «درآيد» [١٦] بضرورت. و آن چيز (را) [١٧] كه نفس‌

[١] - نسخ ديگر افزوده.

[٢] - ف ل د م: قوت.

[٣] - نسخ ديگر افزوده.

[٤] - ل د م ح افزوده.

[٥] - نسخ ديگر: افتد.

[٦] - نسخ ديگر افزوده.

[٧] - نسخ ديگر ندارد.

[٨] - نسخ ديگر: افتد.

[٩] - نسخ ديگر بجز نسخه ف س: طريقى.

[١٠] - نسخ ديگر ندارد.

[١١] - س آ ندارد.

[١٢] - س آ ح ل ف: از طريق.

[١٣] - س آ م ف: شناختن.

[١٤] - ل م د ف: اين قوتها يا جسم بود- آ: اين قوتها يا جسم باشد- د: اين قوتها يا بر جسم باشد- ح: اين قوتها يا بجسم باشد.

[١٥] - ل م س آ: اندر- ف: درين.

[١٦] - ف: افتد.

[١٧] - ل د م ح افزوده- آ: او را.