على هذا ممكن است معنى آيه‌ى فوق: چنين باشد: آيا معبود نكره‌اى ميخوانيد و أحسن الخالقين را ترك ميكنيد؟. در اين صورت مفرد آن اشاره بواحد نامعلوم از خدايان آنهاست.

بَغْت: ناگهان. (مجمع البيان و مفردات) «فَأَخَذْناهُمْ‌ بَغْتَةً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ» اعراف: ٩٥، پس آنها را ناگهان در حاليكه نميدانستند گرفتيم. اين كلمه در قرآن مجيد ١٣ بار بكار رفته و همه در باره ناگهانى بودن قيامت و عذاب دنيوى است.

بُغض: كينه. دشمنى. در اقرب الموارد ميگويد: بُغْض‌ ضدّ حبّ، بغضاء و بغضه شدت دشمنى است راغب گفته: آن تنفّر نفس از شيئ است بر خلاف حبّ كه ميل نفس بشي‌ء ميباشد. «قَدْ بَدَتِ‌ الْبَغْضاءُ مِنْ أَفْواهِهِمْ وَ ما تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ» آل عمران: ١١٨ دشمنى از گفتارشان هويداست و آنچه سينه‌شان پنهان ميكند بزرگتر است. اين كلمه فقط پنج بار و همه بصيغه‌ى بغضاء در قرآن آمده است.

قاموس و صحاح نيز بَغْضَة و