٢- برّ «بفتح اول» احسان كننده و نيكو كار مثل‌ «إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيمُ» طور: ٢٨، حقّا كه اوست صاحب احسان وسيع و مهربان و مثل‌ «وَ بَرًّا بِوالِدَتِي وَ لَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّاراً شَقِيًّا» مريم: ٣٢، مرا بمادرم نيكو كار گردانيد و جبّار و شقى نگردانيده.

٣- برّ (بكسر اول) نيكى.

خوبى. مثل‌ «أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ‌ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ» بقره: ٤٤ آيا مردم را بنيكى دستور ميدهيد و خود را از ياد ميبريد؟

برّ بمعنى اوّل، اسم و بمعنى دوّم، صفت و بمعنى سوّم مصدر است.

راغب در مفردات ميگويد:

برّ (بفتح اول) خشكى، از اين معنى توسّع بنظر آمده لذا، بتوسّع در خير برّ (بكسر اول) گفته شده است.

و خلاصه اينكه معناى اصلى كلمه خشكى است و چون خشكى توأم با وسعت است بدان سبب به نيكى وسيع برّ (بكسر اوّل) و به بسيار نيكى كننده برّ (بفتح اوّل) گفته‌اند. ابرار: يعنى نيكو كاران‌ «إِنَ‌ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ» انفطار: ١٣ بررة نيز بهمان معنى است مثل‌ «بِأَيْدِي سَفَرَةٍ كِرامٍ‌ بَرَرَةٍ» عبس:

١٦.

بروز: آشكار شدن. راغب گويد: بِرَاز بمعنى فضاى خالى است گويند: «بَرَزَ: حصل فى بِرَازٍ»