قاموس قرآن - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٣٦
دو بمعنى دختر است مثل «وَ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها» تحريم ١٢ جمع آن بنات است نظير «أَمْ لَهُ الْبَناتُ وَ لَكُمُ الْبَنُونَ» طور:
٣٩.
[١- «وَ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ الْجِنَّ وَ] خَلَقَهُمْ وَ خَرَقُوا لَهُ بَنِينَ وَ بَناتٍ بِغَيْرِ عِلْمٍ سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يَصِفُونَ بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَنَّى يَكُونُ لَهُ وَلَدٌ وَ لَمْ تَكُنْ لَهُ صاحِبَةٌ وَ خَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ» انعام: ١٠٠- ١٠١.
اين آيه از چند جهت مورد دقت است. اوّل اينكه عدهاى از مردم جنّ را در كارهاى عالم شريك خدا قرار دادهاند مثل عقيده مجوس كه بيزدان و اهريمن قائل بودند و هر خير را از يزدان و هر شرّ را از اهريمن ميدانستند و مثل يزيديّه كه بالوهيّت ابليس قائلاند.
دوّم: بنين و بنات كه فرموده:
«خَرَقُوا لَهُ بَنِينَ وَ بَناتٍ» آيا از ملائكهاند يا از جنّ و يا از ملائكه و بشر؟.
در الميزان فرموده: گفتهاند كه قريش گويند خدا از جنّ زن گرفت (نعوذ باللَّه) و در اثر اين ازدواج ملائكه بوجود آمدند و اين بسياق آيه «وَ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ الْجِنَّ» انسب است، على هذا بنين و بنات همه از ملائكهاند.
اين سخن در الميزان بطور احتمال و ترديد گفته شده ولى نميشود درست باشد زيرا آيات ديگر نظير «وَ جَعَلُوا الْمَلائِكَةَ الَّذِينَ هُمْ عِبادُ الرَّحْمنِ إِناثاً» زخرف: ١٩ و آيه «أَمْ خَلَقْنَا الْمَلائِكَةَ إِناثاً وَ هُمْ شاهِدُونَ» صافات: ١٥٠ صريحاند در اينكه مشركان ملائكه را دختران خدا ميدانستند نه پسران و دختران.
و در مقام ردّ آنها آمده «أَمْ لَهُ الْبَناتُ وَ لَكُمُ الْبَنُونَ» طور: ٣٩.
بنظر ميايد كه «خَرَقُوا لَهُ بَنِينَ وَ بَناتٍ» مطلبى جدا گانه باشد و نيز جاعلين شركاء غير از خارقين بنين و بنات باشند، يعنى عدّهاى هم براى خدا پسران و دختران جعل كردند، امّا دختران كه جعل كردند همان