چنانكه در آيه‌ «فَأَبى‌ أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُوراً» اسراء: ٨٩ بنظر ميرسد از صدر آيه كه در باره معاد است روشن ميشود كه انكار و امتناع مردم در اثر بى اعتنائى است.

أتى: إِتْيَان بمعنى آمدن و آوردن هر دو آمده است مانند «أَتى‌ أَمْرُ اللَّهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ» نحل: ١ يعنى امر خدا آمد آنرا بعجله نخواهيد و مثل‌ «وَ اللَّاتِي‌ يَأْتِينَ‌ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِكُمْ» نساء: ١٥ يعنى زنانيكه زنا مياورند در تفسير الميزان ذيل آيه فوق هست «يُقالُ‌ أَتَاهُ‌ وَ أَتَى‌ بِهِ اى فَعَلَه» آن در قرآن مجيد اغلب بمعنى آمدن بكار رفته و بمعنى آوردن خيلى كم آمده است.

آتَى‌ يُؤتِي‌ إِيتَاءً از باب إفعال بمعنى دادن و عطا كردن است مثل‌ «وَ آتَى‌ الْمالَ عَلى‌ حُبِّهِ‌ وَ أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَى‌ الزَّكاةَ- و آتاهُ‌ اللَّهُ الْمُلْكَ‌- و آتُوهُمْ‌ مِنْ مالِ اللَّهِ‌- و آتاكُمْ‌ مِنْ كُلِّ ما سَأَلْتُمُوهُ» در آياتيكه‌ «أُوتُوا الْكِتابَ» و نظير آن واقع شده بايد در ترجمه گفت: كسانيكه بآنها كتاب داده شده است زيرا در آياتى نظير «الَّذِينَ‌ أُوتُوا الْكِتابَ‌ ... الَّذِينَ‌ أُوتُوا الْعِلْمَ وَ الْإِيمانَ» مفعول اول نائب فاعل و تقديرش «آتَاهُمُ‌ اللَّهُ الْكِتَابَ- آتَاهُمُ‌ اللَّهُ العِلْمَ» ميباشد.

أَثاث: «أَثاثاً وَ مَتاعاً إِلى‌ حِينٍ» نحل: ٨٠ اهل لغت أثاث را اسباب خانه معنى كرده‌اند، راغب قيد كثرت را بر آن افزوده و گويد ريشه آن از «أَثَ‌ اذا كثر و تكاثف» است و بهر مال كه زياد باشد أَثَاث گفته شده و گويند أثاث آن است كه براى مصرف و استفاده است نه براى تجارت (اقرب الموارد) در آيه‌ «أَثاثاً وَ مَتاعاً إِلى‌ حِينٍ» مجمع البيان آنرا اسباب خانه گرفته و در آيه‌ «وَ كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هُمْ أَحْسَنُ‌ أَثاثاً وَ رِءْياً» مريم: ٧٤ بنظر ميايد كه بمعنى اسباب زندگى باشد يعنى پيش از آنها مردمان بسيارى هلاك كرده‌ايم كه از حيث وسائل زندگى و منظر بهتر بودند.

در الميزان فرموده: متاع از أَثَاث أَعَمّ است بمطلق آنكه مورد